Gülümse ömür çiçeğinin yokluğunda
Dağlanmış gönlüne gözyaşınla su serp
Uzakları yakın eden aşkına sarıl
Varlığında mahrum ettiğin tebessümü
Doya doya sarf et
Naz kokulu yarim
Gecenin en derin vakti
Sevda düşlerimizin üstüne
Uykuları yorgan yapmışsın yine
Oysa yıldızlar
Öylesine parlak, bir o kadar da çok ki
Giden ömürde
Sana güle güle oğlum
Umutlarımı asma yaprağı gibi
Bir bir sabır küpüne bastım
İçimde kanayan yara oldun
Ağır bir yük insan insana
İstemezse ruh yanında
Tüğ kadar hafif insan insana
Gönül çekerse hep yanında
Geceler korkudur karanlığı mekan tutmamışa
Baktığım iki göz,senin gözlerin
Okurum içindeki pırıltıları
Yüreğinin satırlarını okudukça
Kalbime ismin yazılır
Ne uykum gelir nede bıkarım
Ağlarım doyasıya
Yasemine hayat verecekse
Bir yağmur damlası olsun sevdam
Seni yaşatacaksa
Akıp gitsin bir anda bitsin ömrüm
Bir daha buhar olmasın çıkmasın göklere
Yalnızlığa alıştım artık
Sancılı geceler yormuyor eskisi gibi
Uykularımda ismini sayıklamıyormuşum
Kalabalıklar sıkmıyor artık beni
Sevda şiirleri de yazmıyorum
Kimseyle konuşmuyorum derdimi
Olmasan da yaşatırım ben seni
Kalabalık sokaklarda el ele yürürüm seninle
Boş masalar göz göze getirir bizi
İçimdeki sevdam akar damla damla
Tekrar tekrar aşık olurum sana
Şimdi desen kocaman bu dünya
Uçurum oldu sokaklar
Geceler örtü sensizliğe
Aşk nağmeleri sensiz şimdi
Kavuşma günü umut gönülde
Kahkahalar arasında kayboluyor hüzünler
zaman alıp götürürmüş meğer yaşananları
umutları,rüzgarı söndürürmüş
:
hatta
yalan olurmuş uğruna ölebileceklerin
günbatımı gibi çekip gidermiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!