Uçurum oldu sokaklar
Geceler örtü sensizliğe
Aşk nağmeleri sensiz şimdi
Kavuşma günü umut gönülde
Kahkahalar arasında kayboluyor hüzünler
zaman alıp götürürmüş meğer yaşananları
umutları,rüzgarı söndürürmüş
:
hatta
yalan olurmuş uğruna ölebileceklerin
günbatımı gibi çekip gidermiş
Senin yandığın yerde ben kül olurum
Dağları yıksalar üzerime
Engel koysalar bütün yollara
Ben seni bulur yine alırım
Saklı neyimiz var fani dünyada
Üzdüğüm yarim,sana ettiğim cefa
Yüreğinde hiç yere açtığım yara
Pişmanlıklarla geçirdiğim zamanına
Kurban olsam yoluna, değer mi
Kırılan kalbin nasıl onarılırsa
Dinlenmeye muhtaç gözlerim
Zihnim düşüncelere gark olmuş
Uykular fayda etmez bu bedene
Ruhum varlığına muhtaç bugün
Ne sofi olabildim
Kız ben sana neyleyim
Senin için bir umut rüzgarı estirip
Kopup gelen rüzgarına
Bağrımı siper eyleyim
Dost bahçesinde
Sevgi ekip aşk biçeyim
Merhaba kınalı kuzum
Karanlıklar içindeki uzak mum ışığım
Merhaba
Gözlerimden akan yaşım oldun
Gönlümde sevda ateşi yapmıştım seni
Sakındığım çiçek olmuştun bahçemde
Sensiz bir hayattan korkuyorum
Azotun oksijeni yok edip
Nefes alamamaktan
Dünyamın yok olmasından korkuyorum
Bir gün
Yaşamının sonu denmesinden
Delice bir yangın yakar içimi
Serin bahar yağmuru ıslar yangın yerini
Bozkırdan acı haber gelir
Kazır dozer gibi yanmış yerimi
Külleri savrulur yaşanmış sevdanın
Sen bir kadın bense bir erkek
Dost olduk her gün görüşerek
Sırlarımızı açtık, sırdaştık
Kadın erkek eşit hep anlaştık
Yakın,yakın,yakınlaştık
Bir yatağı beraber paylaştık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!