Eşyaların Hatırlattığı Şiiri - Seyrani Göl

Eski bir odada
saatin sesi duvara vuruyor.
Kimsenin yaşamadığı bir evde
zaman, kendine bir sandalye çekmiş bekliyor.

Masanın üzerinde sararmış bir fotoğraf,
kenarında dokunulmamış bir ömür.
Bazı yüzler yıllar geçse de solmuyor;
insan kendi geçmişine bakınca anlıyor.

Bir çekmecede birkaç mektup,
mürekkebi susmuş cümleler.
Okumaya cesaret edemediğim her satır
içimde başka bir kapı açıyor.

Pencerenin önünde eski bir gömlek,
yaka kısmında unutulmuş bir koku.
İnsan bazen bir eşyaya dokunurken
bütün bir hayatı avuçlarında taşıyor.

Sonra ışığı söndürüyorum.
Oda karanlık değil, yalnızca sessiz.
Eşyalar yerli yerinde, ben eksik;
demek bazı evler insanı kendine bırakıyor.
S.GÖL