Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Gönlümdesin daim, bilmen isterem,
Her an benimlesen , sensizleşmerem,
Hayatta ortağım, kalman isterem,
Canda kanımlasan, sensizleşmerem.

Ah yaralı gönlüm, matem içinde,
Mamur eylediğim, düştü hep yapım,
Aşkın unutulmaz, mutlu geçinde,
Sensiz hiç olmıyor, aşkım ne yapım?

Bakışlar çok yaman, korkatır içim,

Elimden gelirse bir köşk yaparım,
Acı yalnızlığa üç eş taparım,
Gelirsen yoluna güller seperim,
Kız gönül arzumdur seninle gülüm,
Ya, sen nasıbımsın yoksa da ölüm.

Şeref.... Hayattır
Şeref.... Ölümdür
Şerefle yaşamak
Bil hak yolumdur.
Ne mukaddestir
Şeref sözcüğü

Var günümde yanım aldın
Geçe gündüz bizde kaldın
Yoksul oldum unutuldum
Başkasına neden daldım
Sana inanmam git vefasız git
Aşkım kirlettin sevdamı unut,

Düşmanlara el uzattın
Yatan yadları uyattın
Dostlarını ucuz sattın
Zor gün kısa biter dostum.

Ne söyledik hep yok dedin

Mende çok yoruldum, seni buluncam,
İnan unutmaram, yolun gözlerem,
Sen tek kadınımsın, gidip ölüncem,
Sensiz olandam yar, seni özlerem.

Karanlık yollarım, sen aydın ettin,

Benim cananımsın.... Sevgili yarım
Gözünün vurgunu olmuşum hasta,
Yolun bekliyerek dünyada varım,
Gönlümü şad et bırakma yasta.

Bülbül saynayınca açılır güller,

İstirem baş alım, unudum seni,
Kalbimi sizlatan, derin yaramdır,
Çünkü yalancısın, aldattın beni,
Sen hak etmediğin, sevgim haramdır.

Ne çok aldadıpsan, ben gibi genci,

Yaşamı anlamaz
Güzeli çirkin gören
Çirkini güzel
Akılı deli
Deliyi akıl sayan,
Düz işi sevmez