Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Erbil menim, her kes bilsin,
Erbilliler, yüzü gülsün,
Yad ellerin, gülü solsun,
Erbil sensiz … Yaşıyamam,
Derdin büyük … Taşıyamam.

Ne yazık biz bilmeden, muhtarlar işin gördü,
Türkmen adı çok ağır, gönüllerine oktur,
Okup yazma bilmezler, beyinleride kördür,
Hep beraber dediler, Erbil'de Türkmen yoktur.

Ben okula yanmadım, bize haksizlik oldu,

Eyvah aşk elinden çok çektim cefa
Seninle sürdürdüm yıllarca safa
Umutsuz olduğum önceden belli
Olmadı zamandan bizlere vefa.

Dilerim Tanrıdan hep yüzün gülsün

Dedim sevdim, dedi ben de,
Dedim gözün, dedi sende!
Dedim başka, kimse yok mu?
Dedi vedir, birsi yanda.

Dedim nece, dedi öyle,

Modren Aşk!

Şiir : Esat ERBİL

Dedim sevdim, dedi ben de,
Dedim gözün, dedi sende!

1-
Çalıştık
Gece gündüz
Yorgunluğu bilmeden
halka yardım
Gösterdik

Ay cemalın göründü, kalmadı mende taket,
Sitem etme nazlı yar, boşa etmem nale ben,
Mah yüzün görüp görmez, gözinde buldum affet,
Sabrım kalmadı desem, vuruldum o hale ben.

Acımadan gençliğe, saldırdın tek gönlüme,

Kimse bugün bütün değil, gayri Tanrı O, bütündür,
Sınavlarda başarılı, kimin yüzde doksanı var,
Karanlık bir Dünyadayız, gözler görmez hep tütündür,
Her kim söylerse arifim , bil ki onun nuksanı var.

Dostluk yapar bir çok kimse, sahtalarla dostu tutar,

Sen bana canım dedin, ben sana canan,
Buda aşk başlanğıcı, doğa yasası,
Sen benim bende senin, verildi ferman,
temelimiz metindir, sevda esası.

El ettim nazar ettim, darıldı küstü,

Deme acı çekmirem ben
Saadetin attın neden?
Gözüm ağlar hep kızıl kan
Temiz aşkım sattın neden?

Ne yazıklar aşka kandım