Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Annemin karnına
Bir tutsak düştüm
Dokuz ay kaldım
Bağlı olarak
Esaret çektim.

Seni görebilmek imkansızdır, çok geç anladım,
Geçmişte olan hayatım, artık sonlandım,
Sen yokken yalnız kaldım, resmin canladım,
Gel artık çözüm bulalım, sensiz özledim,
Ayrılık silinsin birden, ansız özledim.

İftihar ediyorum, ben bir Türk olduğuma,
Tarihimiz parlaktır, kıskanıyorlar bizden!
Çocukken ben mutluyum, yolumu bulduğuma,
Tarihimiz parlaktır, kıskanıyorlar bizden!

On altı imperator, yer yüzünde kurmuşuz,

Bir bakışta
Gönlüm sultanı
Oldun
Gönlümün şah damarları
Yolu ile
Girdin Dünyama

Uzun boylu yar
Bizim köylü yar
Gönlüme değmez
Şirin huylu yar.
Sevilern canız

Gurbetleri gezen oldum
Dertlerine düzen oldum
Gönül sözün yazan oldum
Sana varmak son kararım
Aşkında şadlık umarım.

Mühebetten yandı içim
Yaklaş bana çetin halim
Senden başka olmaz seçim
Sen rehberim sensin zalim
İrağ gitme beni salma
Başkasına kaçıp dalma.

Hasret bende sende değil
Gurbet elde gezsem sensiz
Sevdan kanda yanda değil
Şiirim yanar yazsam sensiz.

Hicrandayım ağlar gözüm

Dalgalarda hızlı ittin,
Uzaklara yazık gittin,
Hayalımdan silip bittin,
Çok yazıklar sensiz kaldım.

Geh barışıp geh darıldım,

Ayrılık istemeden, ayrılık oldu neynim,
Bu yorgun yüreğime, gam doldu sensiz kaldım,
Gam ile derdim bende, bozdu aklımla beynim,
Bağ Bostanım içinde, gül soldu sensiz kaldım.

Uşakken ah çekirem, bir an rahat bilmeden,