Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Bildin çarem kalmadı, sana vurgun olmuşum,
Kadah gibi ellerde, gah boşalıp dolmuşum.

Hayata küstüm birden, yaşamak imkanım yok,
Böyle bildin yaşıram, ama inan ölmüşüm.

Not: Değerli şehit ve mücadele kardeşim (Rüştü Reşat MUHTAR OĞLUN'un) rühüne ithaf olsun.

(1)
Zalim kader aniden
Zor şartlar altında
Bizleri tanıştırdı.

Milletin yükü ağır, dayanmayan gelmesin,
Şanlı Tarihimzi, nesillere anladın,
Vatan, Bayrak kutsallar, bunu kolay bilmesin,
Ata izinde gidip, olayları canladın.

*******

Biz gelmedik dert çekmeye,
Eğlenceli hoş dünyada,
Rakı, şerap zehr içmeye,
Bu değersiz boş dünya'da.

Sokulmayız köşk seraya,

Uzaktan geldiler, seni almaya,
Ben aşık avamı, derde salmaya,
Uzun geceleri, yalnız kalmaya,
Seni benden kopmak, istiri yadlar,
Bu veran gönlümde, unutmaz yadlar.

Bir dilenci
Memleketin tüm cadelerini
Gezip kesti
Tüm kapıları çalarken
Kimseden
Yüz görmeden

Tarih yaprağında medeniyete,
Damgasın vurana Ellere kurban,
Ergenekon ile Bozkurt, Kırata,
Dilim gibi öten dillere kurban.

Sen Tanrım özgür et Turan Ellerin,

1 /
Yaklaşma bana
Can alıcısın
Gönlümde
Yerin kalmazken
Sevdamı unut.

Dedim mende, vurğun oldum
Dedi çok gec, canım vaktım
Dedim bekle, seni buldum
Dedi çok geç, benim vaktım.

Millet bize güvenince,
Her kes gelip hisap sordu!
hakiketi öğrenince,
Çoklar bizi haklı gördü.
***
Hizmet için geldik başa,