Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Bütün ehlim senden pişman olursa
Bağımdaki güller bir bir solursa
Bütün dünya bana düşman olursa
Seni alıp kaçacağım vad olsun
Kör bahtını açacağım aht olsun.

Veda anı gelmişti, göz yaşım sile sile,
Sen bana oyun ettin, tuzakta bile bile,
Koklu gül diye seçtim, kondum tikanlı güle,
Güzellikle ayrılak, sık dostum kal arkadaş.

Mühebbet kısa geçtı, sende benden geçersin,

Ne güzel ve
Ne tesaduf
Birbirimizle tanıştık
Dilimiz konuşmadan
Kalplerimiz
Konuştu,

Altın kemer bel öğer
Xaşxaşı dabban döğer
Saçına düzen vermiş
Hörüğü yere değer.

İstifanı başında

Altıköprü , sen bizimle, kanın bir,
Derdin büyük, bizim gibi, canın bir,
Yüreklerde, hep beslenir, yanın bir,
Unutmayız, sana zülüm, çok oldu,
Toplu mezar, verdin canlar, yok oldu.

Ben gerçek sevmeyi hiç bilmiyordum,
İnan doğru aşkı senden öğrendim,
Aşıklara gülüp yaş silmiyordum,
Çaresiz tek kaldım aşka güvendim.

Dediler aşk çetin, ben hep gülerdim,

Kırkbeş
Yaşı doldurdum
Anlamadım
Yaşamın mutluluğunu
Sordum
O, zaman anladım

Peygamberler diyarına, giren dalar hem de coşar,
Mücizeleri gördükçe, sevinç dolup bular yarın,
Mutluluk yoluna gider, sorunları birden aşar,
Kalem, yazı vasıf etmez, bu şanlı Urfa Diyarın.

Nuh gemisi toprağında, Yunuslerse hep yanında,

Sen beni öyle, kuruttun gülüm,
Yoksa yaşardım, aşkınla inan,
Sen istedin ki, önünde solum,
Aklım kalbimle, söyledim canan.

Acı çetündür, az olsa bile,

Her kişiyi bilmek için
Halktan sorun adam kimdir?
Suçluya aff kılmak için
Halktan sorun adam kimdir?

Adam olan korku bilmez