Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Ay menim koklu gülüm, nerdeydin şimdiye dek?
Yalvardım Allahıma, sen menimçin olasan.

Günahım çoxdur ama, tevbe ettim Tanrıya,
Ülü Allah affeder, sevgi kalbe dolasan.

Görüncem mah yüzün, hüsni cemalın,
Muhakak sen Peri, gözünden bildim!
Danışıp görüştüm, bildim kemalın,
Dilin bal akkıllı, sözünden bildim.

Gönülden sevenler, kimseye bakmaz,

Gel... Haydı gel
Bekletme beni!
Rengimi toprakla kat
İyice karıştır
Hızlı yap.
Gözlerimi çıkart

Ey suçsuz budala
Kimse seni tanımazdı
İçin kötüleşince
İsyanlar... Suçlar
Seni her yere
Tanıttırdı!

Aldın başımdan
Bütün düşüncelerimi
Dikkatımı çektin
Seni görendem.
Yetmedi mi bu kadar?
Durmadın

Ben ölmeden
Bana söylediler
Ölürken iki melek
Gelip...
Sana soracaklar!
Ben onlardan

Ben Senden Dönmem

Tesadüf buldum seni, ne güzel oldu,
Dedim candan sevirem, dalına kondum,
Gönlüm gamden doluyken, sevinçten doldu,
İnan benden dönsende, ben senden dönmem.

Senin için...
Gönlüm çırpar
Gizlilerim........ Sana açar.
Yanlızlıkta
Yüzlerden de olsam bile
Senden başkasını gözüm göremez.

Şiir : Esat ERBİL
Beste : Mağdid Şeyhoğlu
Makam: Nihavend

Seni benzetmem bağlarda güle
Güller kıskanır yüzünden bile

Yaşam sensiz tadı yok sana bağlı her şetim
Bezmi şarap kurandak sakımsın hem de meyim
Dünyamı aydın eden güneş ile ayımsın
Seviyorum delice billah senden beterim.

Sanma beni mutluyum her an hasret çekerim