Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Bütün seven yolu bekler,
Kervan gelsin yar içinde,
Güçleniyor doğru ekler,
Bizler sayak nar içinde.

Bahçemizde solmaz güller,

Baktıkça gözüne, dayanmıram ben,
Orası bir derya, itirdi beni,
Heyalınla yatıp, uyanmıram ben,
Bakışın sihirli, bitirdi beni .

İyi insanlara, her an yaradım,

Seninle isterem kalım bu gece,
Sensizlik öldürdü bu yüreğimi,
İsterem kovuşum sana bu gece,
Yüreğimde koyma bu dileğimi,
Sevgiler günü beklerem sen,
Bu gece bana gel bitirme beni.

Boş yere
Saçlarımı ağartmadım
Bu fanı Dünyada
Çile, özlem
Öfke... Ayrılık
Sık dostlarımdır.

Ağlatma gülüm inandım sana,
Sende insaf et gel inan bana,
Çekilme hüzne eleme yana,
Hayat çok hoştur gelsen imana!

Deme ne yapım ne olacaktır,

Nemardı kim?
Giripti nemardı kim?
Dem gün adam açıklar
Merdi kim nemardı kim.
*
Oyanı sen

Arama den
Cert kuş ol arama den
Millete xizmet eyle
Para pul armadan.

***

Öksüz beslendim annem dalında
Tikanı bastım ayak yalında
Hayatın gördüm acı balında
Kimse bulmadım acısın bana.

Sürdürdüm atımı yılınmış nalda

Ne güzel ki varsın canım,
Seni sevdim oldun kanım,
Yüreğimde gelde saklan,
Mutluluktur senle anım.

Sen varsın ya canım oldun,

Ah vah ne çetündür, senin bu sevdan,
Gönlümde yürekte, yaram sendedir,
Senin üzerine, kavuldum evden,
Bak gönlüm yaradır, çarem sendedir.

Mende aşık oldum, sana ey melek,