Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Senin kölgendeydim, şimdi narahat,
İnan hasret kaldım, o gül yüzüne,
Çok çektim çileyi, çok hasret ahat,
Gece gündüz daldım, o gül yüzüne.

Her seher seninle , uyanırdım ben,

Umutla yaşıyorsan
Hayat hep güzel olur
Arzularsa hep bir bir
Isteklerine varar.
Kötümser olma gülüm
Hayata hep gül oyna,

Hayat bir geniş alan, tanır insan olanı,
Yaşamı anlamamış, gülmeyip sevmeyenler,
Aşkla sevgiyle yaşar, gönlü sevinç dolanın,
Taşla hiç bir farki yok, sevmeyip sevmeyenler.

Kine, kedere yer yok, esaletle büyüyen,

İstediğin kadar, sevgimi emdin,
Sen, beni terk ettin, zengine gittin,
Gelen gidene, ucuz bir yemdin,
Hayat Felsefemde, eriyip bittin.

Güzelliğe, pula, givenme bugün,

Gönlüm takıldı sana, bir daha hiç kopulmaz,
Senin aşkın içimde, gül gibi ama solmaz.

Ben neyleyim gönlüme, seni görmeden sevdi,
Çok zor bir sevda yaktı, kalbimi verdim almaz.

Bir şiir
Yazdığım an
Sen ruhumda
Gizli gizli
Yaşamaktasın,
Yazıp bittiğimde

Hep aradım sevgil seni
Yanıt yoktur soranlara
Deli sandin görde beni
Aşkla vardım erenlere.

Gece gündüz Allah dedim

Daldırdın beni
Bitmez hayale
Hayalin beni terk etmez
Oldu.
Gittiğim yolar da
Sonu gelmedi...

Söyle gönüle yeter meyli canan etmesin
Vefasız bir dilbere canın kurban etmesin.

Yar yanağında bahar renkli güller açılmış
Allaha yalvarcıyım yağmur tofan etmesin.

1-
Erbil'di öz şehrim
Kurbanam yurduma
Köprüde var nehrim
Kurbanam yurduma
Unuturam kahrim