Esat Erbil Şiirleri - Şair Esat Erbil

Seni benzettim dağda ceylana,
Vurar kör avcu bular al kana,
Ben sana kurban atma bir yana,

Kız çok güzelsin vasfın tapmiram,
Seni gevlimnen inan atmiram.

İzin verin size gelim
Baban gilden seni alım
Yeşillensin kuru dalım
Sevdim seni almak için
Yar yanında kalmak için.

Güneş batmadan
Eller yatmadan
Kanım katmadan
Beklemeden yar
Sana gelirim.

Ağlamadan dayandı gör,
Yaşın silmez mert Erbil'im,
Gafil dostlar oyandı gör,
Yatıp dalmaz mert Erbil'im.

Sevgin dolu canla beden,

Demiştim
Sana
Ayrılırsak
Buluşacağız
İşte gör
20 yıl sonra

Hasretinde kaldım seni görendem
Gennetteydim sandım hayal kurandam
Parmağım dişledim kimsin sorandam
Ümide bağladın gözlerim yolda
Açtığın yaranın çaresin bulda.

Aç gönlümün, düğüm düğüm,
Çok yılların, hasreti var,
Kucaktayken, nasıl öğüm,
Bu ac kalbim, ülfeti var,
Salma beni, sinen üste,
Kül olurum, asta asta.

Gökte uçuşan
Bütün kuşlarla
Selam gönderdim
O,
Nazlı yara.
Selamım geri

Şeytan girdi, aramıza, küs olduk,
Unutmaram, küste olsan, ben seni,
Gönül kırmak, kolay değil,biz solduk,
Unutmaram, küste olsan, ben seni.

Gece gündüz, hayalımda, gezisen,

Sana yemin verdim, bağlı andıma,
Seninle eminim, uyuşuram ben!
Gece gündüz dalıp, sordum kendime,
Ne zaman seninle, öpüşürüm ben?

Uzak yollar kestim, yanınageldim,