ÊŞA BÊDENG
Ez dikenim…
Lê hûn nizanin ez çiqas êş û birînan li pişt kenê xwe vedişêrim.
Her cara ku ez bi rûyekî kêfxweş dikenim,
Li pişt wê kenê gelek çîrokên xemgînî û tenêtiyê dimînin.
Kes nabîne ku dilê min çiqas giran e,
Çend şevên bêxew min derbas kirine,
Û çend hestên negotî di hundurê min de veşartî ne.
Kenê min ji bo gelek kesan nîşana kêfxweşiyê ye,
Lê ji bo min, carinan ew maskeyek e,
Ji bo veşartina êş û xemgîniya min.
(Ji bo Hacı Hasan Başaran ê dilovan û wêrek)
22ê Hezîrana 2026an
Ali Fırat Dicle
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 16:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!