Susadım Suçsuz Şiiri - Ali Fırat Dicle

SUSADIM SUÇSUZ

Ne zaman rüzgâr esse
Biraz daha derine işlendi acın,
Gece her inişinde
İç sokaklarımı örttü karanlıklar.

Sesine aç kaldım.
Bir sabah yüzüne düşen ışığa,
Avuçlarıma değmiş sıcaklığına,
Adımı yavaşça söyleyişine…

Sonra Susuz,
Bir damla merhametine,
Bakışlarının serinliğine,
Kirpiklerinden dökülen huzura
Susadım suçsuz.

Konuşsam dağılır sesim,
Sussam kopacak fırtınalar.
Kuşlar göç etti içimden,
Kanatlanan çocukluğum sustu.

Kimi bir göze teslim eder özgürlüğü
Ben bütün ömrümü
Bakışlarında tutuklu bıraktım
Hafızam inadına büyüttü içimde
Yağmur senden yana yağdı
Şairler senden yana sustu
Eski fotoğraflar
Karşıma geçip ağladı geceler boyunca.

Özlemin
Dudaklarımda eski bir türkü,
Kırık,
Buruk,
Yanık.
İçinde yaşıyorum.

25.08.1988