38- Etme Şiiri - Ali Fırat Dicle

38-ETME

Bilmezdim ki bu kadar bağlanacaksın bana etme
Gönlümü yakıp kül ederken yanıyorsun etme

Ben yad eller yolunda Hak’tan bir işaret ararım
Sen bendeki sureti put gibi tapıyorsun etme

Çekme beni kendinden, ben senden gitmem aslında
Ayrılık ateşini kendi elinle yakıyorsun etme

Ey felek gibi dönen, aşkınla harap olan can
Kendini öyle viran, öyle perişan ediyorsun etme

Makamı varlığın ötesinde arayan benim
Sen varlık sahasında beni hapsediyorsun etme

Yüzümü çevirsem ay değil, sen solar gamdan
Gözlerindeki yaşı bana yük ediyorsun etme

Âşıklarla başa çıkmak kolay mı sanıyorsun
Aşkın derinliğinde boğulup şaşıyorsun etme

Cennet cehennem elimde değil, ikisi de sensin
Bana cehennem deyip cenneti istiyorsun etme

Şekerimde zehir yok, zehir senin vehminde
O zehri kendi gönlüne sen katıyorsun etme

Seni sevindirmek isterim, huzurun bende kalsın
Huzursuzluğu kendin çağırıp duruyorsun etme

Harama bulaşmaz gözüm, güzellikte Hak görürüm
Sen hırsızlıkla suçlayıp beni yargılıyorsun etme

İsyan etme ey dostum, bu hal aşkın gereğidir
Baygınlık içinde ne diye meşk ediyorsun etme

24.04.2026 (Murat Ekmiş’e)