Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Gece siyahı saçlarının ortasında dolunay misali yüzün,
Huzursun içime, ulaşamasamda sana dönük yüzüm.
Sonbaharımın yakamozları senin yüzünden raksta.
Ben başka mevsimlerdeyim, sen daha ilkbaharda.

Geçince adım, bir akşam faslında, arkadaşlarınla aranda.
En derin, en içli şarkıları haykırmak istiyorsa yüreğin hala.
Kar yağmış olsada aramızdaki aşılmaz dağlara,
Umudunu kesme kardelenim, Yaşayacağımız baharlar var daha..

Dert olsam kaçınız çeker beni, yalan olduğum zaman söylediğiniz gibi.
İşinin ehli bir sarraf zannederim, bir çırpıda bırakırım anne kucağı misali.
Harcamak kolay bilirim, kalbim kalbinize emanetken, cahil elinde sikke gibi.
Kor olsam hanginiz yanar be, safa merve arası çare arayan hacer gibi.

Hüzünlü akşam sofraları kurulur
Sevginin azaldığı kır odalarında
Sadece yaşam için çekilen
Nefeslere inat…
Yine de yok edilemez
Umudunu ekmeğine katık edip

Ya doğruyu söyle, yada sus. Yalanla yaşamak yılanla yaşamak gibidir, ne zaman sokacağı belli olmaz. Öldüremeyecek kadar zayıfsan da beslememiş olursun....

Katlı zindanlar da yaşıyoruz,
Zar gibi Duvarlar ayırıyor hayatlarımızı.
Kozamız çelikten kavi.
Yanından geçiyor lakin göremiyoruz, mutlulukları

La Tahzen, cankuşu. İndi lal vaktidir.
Soldurmadan goncagülü, başka diyarlara uçma vaktidir....

Epey zaman oldu; dopdolu geçen,
deli bir nehir gibi akan,
birbirimizle her şeyi paylaştığımız mevsimler.
Kısa mutlulukların yanında hep içimiz de sızlayan bir yara ile yaşadığımız.
Sen benim hayatıma bir güneş gibi doğdun bir sonbahardı
ve seninle olduğum her gün bahardı.

Susmak istiyorum,

Hiç bir şey yok anlatacağım,

Kelimelerin sarrafını bulana kadar,

Gözlerin karanlığa alışması gibi
Alıştırıyorum sensizliğe kalbimi
Açtıkça açıyor büyüyor gözbebeği
Her gördüğü senin bir halinin imi.

Sapsarı buğday başakları içindesin