Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Hadi aşk’ım gidelim,
Çok bekletildik, ertelendik.
Emanet kaldığın yeter.
Fazla durduk çorak çöllerde.

Seni hak edecek yok mu sandın.

Gönlün aşka düşesi varmış, bahenem sen olmuşsun.
Şair olmam gerekiyormuş, vesile sen olmuşsun.
Niyetine ben girdim fakat orucu sen bozmuşsun.
Kibirlenme boş yere, farklı değilsin kimseden.
Rabbim herkes gibi yaratmış ama benim cananım olmuşsun

Beklemek ne kadar zor.
Geleceğini bilsem bile,
Bana getiriyor olsa da ayakların.
bedenin birazdan,
bedenimde yok olacaksa da
Saat inatlaşıyor zamanla.

Allah bir kesin ve onun nebileri.
Onu işaret edenlere kulak ver.
Boş ver Gerisini.
Şarlatanlık meslekleri cebindedir elleri.
Kes menfaatlerini düşsün maskeleri.
Gör yüzüne bakılmaz. Biter risaletleri...

Herkesle iyi geçinmeye çalışıyorum. Çünkü düşman olarak bana kaderim yetiyor....

Klarnetimin sol notası gibisin, geçemeden diğer notalara, ilk nefesimde seninle başlıyorum her sabah, hayat denen bu fasıla....

‎ ...Seni düşünmeyi unuttuğum an, özlemin korkusu düşüveriyor içime ve ben tekrar sımsıkı sarılıyorum hayallerime...

Bazı soruları cevapsız bırakmak, muhatabını onlarca hatta yüzlerce cevapla savaş alanında kaderine terketmektir. Asla galip gelemeyeceği....

Kayıp zamanlarında dile gelir yürek,
Atışı değişir.
Ritmi adını zikreder.
Kan seni aramak için dolanır damarlarımda,
Yokluğunla kirlenir.
Sine-i sana döner.

Bırakıp gönül kapıma, gayrimeşru çocuk gibi özlemini, gitttiğinden beri;
Ben istemeden kalbim onu öyle sahiplendi ki, gelip alırsın diye ödü kopuyor.
Seninle yaşanmadı bu aşk ama 'yokluğunda' heran büyüyen Özlemine, doyum olmuyor...