Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Gönlün aşka düşesi varmış, bahenem sen olmuşsun.
Şair olmam gerekiyormuş, vesile sen olmuşsun.
Niyetine ben girdim fakat orucu sen bozmuşsun.
Kibirlenme boş yere, farklı değilsin kimseden.
Rabbim herkes gibi yaratmış ama benim cananım olmuşsun

Beklemek ne kadar zor.
Geleceğini bilsem bile,
Bana getiriyor olsa da ayakların.
bedenin birazdan,
bedenimde yok olacaksa da
Saat inatlaşıyor zamanla.

Allah bir kesin ve onun nebileri.
Onu işaret edenlere kulak ver.
Boş ver Gerisini.
Şarlatanlık meslekleri cebindedir elleri.
Kes menfaatlerini düşsün maskeleri.
Gör yüzüne bakılmaz. Biter risaletleri...

Eskiden bir kilim motifi ile anlatılırdı ve anlaşılırdı sevdalar. Şimdi destanlar yazılmış olsada, ne anlatabilecek bir dil, nede anlayacak yürek var....

Sen hasretimi mesken tuttun ama ben olmadığın yer bulamadım. Sen adımı dahi unuttunda, ben kalbimin zikrini susturamadım...

Aldanmamak lazım, şu dünyada hiçbir şey yok ömürlük,
Varsın rahatsız etsin ama bir yanımızda dursun çöplük...

Bulamayacaksın aslını bende yaşadığının suretlerinde doyumu. Beden eskitmeye devam eden bedenin, kulak tıkamaktan vazgeçtiğinde gönlüne, anlayacaksın ruhun gıdasının aşk olduğunu....

Kiminin hayatı tarla gibidir.
Aşklar yetiştirir tohumdan.
Mahsulü toplamaya başkası gelir.

Kiminin bataklık gibi,
epi topu birkaç çiçek görür,

Klarnetimin sol notası gibisin, geçemeden diğer notalara, ilk nefesimde seninle başlıyorum her sabah, hayat denen bu fasıla....

‎ ...Seni düşünmeyi unuttuğum an, özlemin korkusu düşüveriyor içime ve ben tekrar sımsıkı sarılıyorum hayallerime...