Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Sana haberim var yıldızlardan,
Bana baktıkları yerden, seni de görüyorlarmış.
Bastığın yerlerin ahını, ahıma ekliyorlarmış.
Defterin dolmuş, yenisini hazırlıyorlar.
Bana da bir isteğin var mı diye soruyorlar?

Kaybedilmiş aşklarla, dostluğun,
hiçbirşey de mana bulamadığı
bu kahpe dünyada.
Çare bulunmaz dertlerle savaşır gönül.
En yakın dostun alır da seni,
Atar, kimsenin bilmediği bir dağda

Susman yetmedi,
duymama ma.
Dağlaman gözlerimi,
Sürme misali yakıştı da
Seni görmeme me yetmedi.
Gittinde ne değişti, ölmedim ki..

Kim bilir?
Kaç göz, farkına varmadan kapandı.
Kim bilir kaç güzel göz?
bitirdi hayatı, anlayamadan.
Kimbilir?
Hangi bilmediği çıkmaz sokakta, söndü feri

Ne kadar sevmiş seni bi çare kalbim. Gittin gideli o kadar sessiz, ıssız.
Ben kalabalıklar içinde kayboluyorum arada, lakin o duracak kadar yalnız.....

İhtiyacından, para için vücudunu satandan değil,
İhtiyacı olmadığı halde, menfaatinden ruhunu satandan kork.

.Öyle sevdi ki kalbim seni sevmeyi.
İhtiyacı kalmadı.
Nereye istersen götür bedenini....

Hiç bir şeyin yok!
Deyip gitmiştin, herşeyim oldu zamanla.
Hatta kimsede olmayanlara da sahiptim artık.
Bilmelisin diye söylüyorum şimdi.

Gittiği günden beri HAKLISIN

O kadar uzun zamandır karanlıkta ki ruhum.
Küçücük kıvılcımları bile güneş zannediyorum.
Kanmaya hevesli gönlüm aldanıyor ufacık tebessüme.
Zehir dolu sözleri bal şerbet niyetine içiyorum...

Keşkelerden, kurtulmak için savaştım hep. 'İyi'ki lere tutunmak için di verdiğim mücadele. Zaman sarkarken ecele hangisi galip çözemedim. Bildiğim, keşkelerimde başkası, iyikilerimde ben vardım. Galiba kazandım...