Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Yeniden Başlamak lazım.
Kırıp zincirlerini özgürleşmek.
Yeni hayatlar,
Yeni aşklar tanımak gerek
Tutamıyorsan mazini, bırakmak
Anıların fazla yer kaplıyorsa unutmak

Yalnızlık; adı yalan
El ayak çekilince sana kalan
Öyle çok, öyle fazla ki,
Boğuyor kalabalığı
Tutmuş, Olmadığın her yeri

Çıkar üstünden ölümü.
Sahte neşeler gibi.
Ne bileyim san ki
Bir fahişenin
abartı makyajı misali
sırıtıyor dudaklarda.

Anlamıyorum hiç bir şiirin özünü
Seni anlatmadıklarından ötürü.
Dikemez deselerde terzi söküğünü
İstisna olurum, bestelerim türkümü

Susacak biliyorum.
Bıraktığın sessizlik kulaklarımda,
Yada, sağır edecek beni birgün.
hiçbirşey duymayacağım.
İstemesende,
istemesemde.

Dünyanın en Akıllısı,
Sen yaratmışsın alçak dağları,
Bir senin doğruların var,
Birde hain düşmanlar.
Dünyayı yapmışsın savaş alanı,
Karşında, En güçlü ordular

Çilenin hasını öğretti bana hayatın,
içimde ki buhranı matah bir şey sanırdım.
Günlerimi tükettim yazık, ah vah ile
Ne yapılacağını biliyordum ama Eksikti zanaatım.

Akıl olmazların peşinde oldu hep,

Bugün canım çok sıkkın;
Manasını bilmediğim karanlıklar tarafından boğuluyorum.
Her şey her yer, üzerime geliyor.
Sabah kalktığımda, yine aynı şeyleri yaşayıp, aynı yüzleri görmek ve aynı konuşmaların tekrarı bunaltıyor.

Bu durumdan kurtulamamanın, etrafımdaki duvarları aşamamanın,

Dinlediklerimin yalan olmasındanmış söylediklerimin boşa çıkması.
Yaktım gemileri basmadan toprağa, yok artık bundan öncesi ve sonrası....

En Güzel resimleri körlere yaptım,
En Güzel şarkılarımı ruhsuzlar dinledi.
Kötürümlere ağaçlı yollar yaptım.
Şiirlerimi sağırlar ezberledi

Ben mi? En başından Bildiğiniz gibi,