Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

İsmini anmadığım bir an var mı sanırsın…
Gündüz hayallerimde her gece rüyamdasın
Sanma ki sen kendini benden çok uzaktasın,
Canımdan bir parçasın, her daim yanımdasın.

Senin yanında geçti, ömrümden güzel günler

İSTASYONDA KALAN YÜREK

Rayların ucunda kaybolan o son feryat,
O günden bugüne ruhumda köprü...
Hâlâ gelmedi o giden heyhat,
Yolunu gözlerken tükettik ömrü.

Bir an için benden uzakta olsan,
Hasretine nasıl dayanır gönlüm?
Sensiz yaşayamam, yanımda yoksan,
İster miyim sensiz geçsin bu ömrüm…

Sensin bana hayat, yaşam bahşeden,

Soruyorum herkese, dolaştığım yerlerde,
Senden kalan bir ize, belki rastlarım diye
Hasretliğin çığ gibi büyüyor hep içimde
İnan ki çok özledim, muhtacım ben sevgiye.

Maziye bir göz atsam, yara hemen kanıyor,

İNAN Kİ ÖZLÜYORUM

Son bir sözüm yetmedi tutmaya ellerini,
Vedanın gölgesinde kaldı bütün hayaller.
Ayrılığın kokusu kapladı gökyüzünü

Sen beni kaybettin bugün büsbütün,
Yalvarma boşuna geçip karşıma.
Gururum geliyor her şeyden üstün,
İnanmam hiç artık o gözyaşına.

İsterdim ki beni birazcık anla,

Sen beni kaybettin bugün büsbütün,
Yalvarma boşuna, geçip karşıma.
Gururum geliyor aşkımdan üstün,
İnanmam hiç artık, o göz yaşına.

İsterdim ki beni birazcık anla,

İNANMAZSAN SEN BANA, ALLAH’IM ŞAHİDİMDİR

Yaralanmış kâlbimin acısı çok derindir.
Beni böyle hor görme, bu senin eserindir.
Yıllardır hep peşinden koşup dururum senin.
İnanmazsan sen bana, Allah’ım şahidimdir

Nasıl sevdin ey gönlüm?
O vefasız kadını.
Bir ömür heba ettin,
Unutmadın adını.

O şimdi uzaklarda,

Ne senin unutman mümkün, ne benim unutmam mümkün,
O günleri yaşadık biz, mazi olup kalsa bile…
Şöyle bir bak mazimize, sanki her bir şey daha dün…
Geçip giden bu seneler, ömrümüzden çalsa bile…

İnkâr etme hiç boş yere, sende pişman olmuşsundur,