Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Hasretin bir çığ gibi büyüyorken gönlümde
Seni son kez görseydim, şu tükenen ömrümde
Ne çok mutlu olurdum, bunu bir bilebilsen,
Seni son kez görseydim, şu tükenen ömrümde

Elem, keder kalmazdı, hasret sona ererdi

HASRETİNDEN YANDI GÖNLÜM

Hasretinden yandı gönlüm,
Bir haber ver neredesin…
Sensiz olmak çok zor gülüm,
Gelinmeyen yerde misin?

Bekledim seni ben pencerelerde,
Ansızın çıkıp ta gelirsin diye.
Rüzgârlar esince sallandı perde,
O hayâlin geldi, senden çok önce.

Kulağım kapıda zilin sesinde.

Her batan güneşle bir sayfa daha
Yok olup, bitiyor benim ömrümden
Ağlasam, sızlansam, etmez bir fayda...
O günler yaşanmaz tekrar yeniden.

Beni ölmek değil böyle kahreden;

GÜLEMİYOM BEN… (TÜRKÜ)

Kırkların etrafı üzüm bağları,
Uzaktan görünür Yıldız dağları.
Kopardık seninle bütün bağları,
--Bu sevdaya düştüm gülemiyom ben,

Gülmez artık diyordum, kader benim yüzüme
Yıllar sonra yeniden, âşık oldum birine
Heyecandan, yerinde duramıyor bu kalbîm
Her ne zaman baktıysam, o deniz gözlerine

Kararan şu dünyama, bir güneş doğuyordu

Meyhanede,kadeh kadeh içerken,
Yine tükenip bitiyor bir akşam.
Ruhumdaki acıyıda söküp götürse,
Ardından gelip tazeliyor,bir akşam.
Sabah olup,ilk ışıkları vururken güneşin,
Koyda martılar dalgalarla oynaşır.

Güneşin batışını sensiz seyrettim yine,
Sen buradan gideli, geçip gitmiş kaç sene…
Garip gönlüm burkuldu, yaş doldu gözlerime,
Kulak verip çağrıma, artık çıkıp gelsene…

Sevdiğinden ayrılmak, yalnız kalmak çok acı,

İlaç olur derlerdi, geçen zaman her derde,
Hiçbir fayda vermedi, hani dermanı nerde?
Ben ondan uzaklarda, o benden ayrı yerde,
Ömür sona eriyor, hani dermanı nerde?

Diyenler hiç çekmemiş, aşk denilen acıdan,

Güzelsin, nazlısın, tatlı dillisin,
Hilal kaş, elâ göz, elma yanaklım,
Övgüler az gelir, huri gibisin.
Her nerede olsam sendedir aklım.

Aşkı sende tattım, sevdayı senle,