Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Hicran yarasına kabuk bağladı,
Gelip de yaramı tekrar kanatma.
Ardından gözlerim ne çok ağladı,
Gelip de yaramı tekrar kanatma.

Benim değil artık, elsin bileyim,

Mahpushane yanında taştan eski bir çeşme,
Zaten derdim çok büyük, derdimi sen de deşme…
Bu dünyada ölüm var, benden ayrı eyleşme,
------ Gel yanıma yanıma, sol yanımı boş koyma,
------ Eller bizi kıskanır, el sözüne sen uyma…

Nasıl da geçip gittiniz
Sanmıştım hiç bitmezsiniz
Tanıyana kadar sizi
Bir de baktım bitmişsiniz

Vefanıza sığınmıştım,

Gidiyorum buradan, deme sakın sen bana,
Dayanamaz bu kâlbim, senden ayrı kalmaya.
Bir an bile görmemek, acı verirken cana,
Dayanamaz bu kâlbim, senden ayrı kalmaya.

Senle dünyam bir cennet, yokluğunda cehennem,

Gidiyorum dersen, git güle güle
Ben böyle bir âşk’ı, kâlp de taşımam
Sevmediğini de ben bile bile;
Başka kâlbe girsen, artık şaşırmam.

Âşk’ı ve sevdayı düşür dilinden;

Dünyada tutunacak, tek dalımdın sen benim,
Bıraktın ellerimi, boşlukta kaldı elim,
Sana değer vermiştim, seni kâlpten sevmiştim,
Gittiğin günden beri, artık mutlu değilim

Şimdi ben o günleri anarak yaşıyorum,

GİTTİĞİN GÜNDEN SONRA

Geçti artık baharlar, gelen mevsim sonbahar
Uhde kaldı içimde, yaşanacak arzular
Keşke imkân olsa da yanımda olsaydın yâr
Uhde kaldı içimde, yaşanacak arzular

Unuttum demesi kolaydır dile
Gönülden sevmişsen unutamazsın.
Yeniden bağlanıp başka birine,
Yaralı gönlünü avutamazsın.

Maziye bir çizgi çektim desende,

Gönül gözün kör mü oldu?
Beni artık görmüyorsun.
Yaşayamam sensiz derdin,
Hatır bile sormuyorsun.

Yıkma gönül köprüsünü,

Gönül gözüyle görüp seni öyle sevdim ben,
Cennet’ti dünya bana seninle beraberken.
Şimdi dünyam karanlık, her yer bana Cehennem.
Söyle: hangi mevsimde dönecektin bana sen…

Bir an ayrılık bile bana acı verirdi,