Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Sanki yabancı olduk artık birbirimize,
Yazık değil mi canım, yazık değil mi bize…
Uyduk eller sözüne, doğru, yanlış demeden,
Nasıl da kıyıverdik, âşk denen sevgimize.

Gurur yaptık her şeyi, tezden kavuşmak varken,

Hayat denilen yolda
Yürürken adım adım,
Şu an nefes alsam da,
Kalmadı hiç takadım…

Tin tenimde emanet,

Gidiyorum buradan, deme sakın sen bana,
Dayanamaz bu kâlbim, senden ayrı kalmaya.
Bir an bile görmemek, acı verirken cana,
Dayanamaz bu kâlbim, senden ayrı kalmaya.

Senle dünyam bir cennet, yokluğunda cehennem,

Gidiyorum dersen, git güle güle
Ben böyle bir âşk’ı, kâlp de taşımam
Sevmediğini de ben bile bile;
Başka kâlbe girsen, artık şaşırmam.

Âşk’ı ve sevdayı düşür dilinden;

Dünyada tutunacak, tek dalımdın sen benim,
Bıraktın ellerimi, boşlukta kaldı elim,
Sana değer vermiştim, seni kâlpten sevmiştim,
Gittiğin günden beri, artık mutlu değilim

Şimdi ben o günleri anarak yaşıyorum,

Unuttum demesi kolaydır dile
Gönülden sevmişsen unutamazsın.
Yeniden bağlanıp başka birine,
Yaralı gönlünü avutamazsın.

Maziye bir çizgi çektim desende,

Gönül gözün kör mü oldu?
Beni artık görmüyorsun.
Yaşayamam sensiz derdin,
Hatır bile sormuyorsun.

Yıkma gönül köprüsünü,

Gönül gözüyle görüp seni öyle sevdim ben,
Cennet’ti dünya bana seninle beraberken.
Şimdi dünyam karanlık, her yer bana Cehennem.
Söyle: hangi mevsimde dönecektin bana sen…

Bir an ayrılık bile bana acı verirdi,

GÖRDÜN MÜ ŞİMDİ SEN NE HÂLLERDESİN

Yıllarca yalvardım anla diyerek
Nazına katlandım inan bilerek…
Dalga geçtin benle sense gülerek
Gördün mü şimdi sen ne hâllerdesin…

Gözlerimde hayâlin, kulaklarımda sesin,
Özledim çok özledim, şimdi sen neredesin?
Yıllar geçti görmedim yemyeşil gözlerini,
Rüzgârlara seslensem duyup da gelir misin?

Habersiz gidiverdin, veda bile etmedin,