Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

İsmini andığımda, kâlbime acı verir
Depreşir yaralarım, dinmek bilmez sızısı.
Hekimler diyorlar ki; ilacı yârindedir
Neden yazdın kaderim, bu ayrılık yazısı?

Ne kavuşmak mümkündür, ne de görmek yüzünü,

Dere boyu yürüdüm,
Söğütlerin altından.
Kalmadı hiç ümidim,
Gülmeyen şu bahtımdan

-------------------Aman aman nazlı yâr,

Aşkınla sarhoş ettin,
Divane berduş ettin,
Nedir senin niyetin?
Söylesene sevgili

Acı çektim sayende,

Mutluyum ben şimdi, kendi dünyamda;
Masamda dem oldu eski anılar.
Maziyi düşünüp hatırlasam da,
Geriye dönüş yok, orda kaldılar.

Yaşanmadı diye bil o günleri

Mazimin üstüne bir çizik çektim,
Silindi gönlümden o eski yerin.
Sen beni kaybettin, bunu bilesin,
Benim için artık, yok bir değerin.

Nasıl inanıp da, nasıl da kandım?

Yıllardır aradım mutluluk nerde?
Bir türlü kavuşmak mümkün olmadı.
Elimden kaçırdım her bir seferde,
Bir türlü ulaşmak mümkün olmadı.

Dediler; devadır inan, her derde…

Mümkün değil yeniden bir araya gelmemiz
O şansı ikimizde yıllar önce kaybettik…
Sanma ki ben unuttum kâlpten silinmez o iz
Bilmiyorum sevdiğim nerede hata ettik?

Hâlâ hatırlasam da o günleri dün gibi

Mutlu olmak bizden uzakta değil
Erişmek istersek bir adım önde…
Hasret kalsın artık çok gerimizde,
Hadi; ben de seni seviyorum de…

Ben bu ayrılığa pişmanım çoktan,

Soldurma sevgilim âşk çiçeğini,
Bırak filiz versin kalplerimizde.
Düşünme ayrılık denilen şeyi,
Mutlu olmak varken, dargınlık niye?

Geçmesin ömrümüz elem kederle

Bu kadar küskünlük yetişir artık;
Yıllardır çektirip, üzdüğün yeter.
Boş yere geçecek zamana yazık,
Mutlu olmak varken, neden bu keder?

Beni yaşatan şey, senin sevgindir;