Ben hayata değil, kadere küstüm,
Bir kez olsun benden yana çıkmadı.
Dert üstüne dertler verdi hep bana,
Neden hâlâ yazar, bundan bıkmadı…
Zaman denilen bu meçhul bir yolda,
Beni artık yok bil, çıkar aklından
Bundan sonra herkes kendi yoluna.
Bıktım artık senin yalanlarından,
Yemin etsen bile gelmem oyununa.
Yazık oldu onca geçen yıllara
Beni hasret bıraktın o yeşil gözlerine
Seni görmek imkânsız, kavuşmaksa nafile,
Yıllardır sürdü gitti, ayrılık denen çile,
Hayalin düşlerimde, seni ben çok özlerim
Silinmiş bir isimle, bende kalan resminle
Benim âşk’ım bir başka,
Benzemez başka âşk’a.
Ben severim gönülden
Âşk’la yapmam hiç şaka.
Âşk bir çiçek gibidir
BENİM BU MECNUN HÂLİM BİL Kİ SENİN ESERİN
Gözlerimde hayalin, kulağımda seslerin
Silinmedi yıllardır kâlbimde ki bu yerin.
Seni ben çok sevdim, ömrümce seveceğim
Benim bu mecnun hâlim bil ki senin eserin…
Göz pınarım kurudu, ağlamaktan her gece,
Gülerekten hâlime, divane diyeceksin
Ateş düştüğü yeri yakar imiş sadece,
Benim çektiklerimi, nereden bileceksin?
Dört duvar arasında, acım var sızım sızım,
Benim gibi senin de aşk kapını çalınca,
Ateş düşer gönlüne, yangınlarda yanarsın.
Esen sevda rüzgârı aklın baştan alınca,
Dünyanın en güzeli sevdiğin yâr sanarsın.
Benim gönlüm engin derya
Zaman gelir dalgalanır.
Çarpar yalçın sevdalara
Kavuşamaz duygulanır.
Sevgilere kucak açar
Gönlüne dolmasın, elemle hüzün,
Kâlbimin yegâne sahibi sensin.
Ağarsa saçların, solsa da yüzün
Benim için ayrı güzelliktesin.
Kavuşmak imkânı olmasa bile
Benim için şimdi sen
Artık bana el oldun.
Mazinin bir yerinden
Serap gibi kayboldun.
Gelsen bile arama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!