Kim demiş ki; kavuşmamız,
Hayal olup kalacakmış?
Kavuşulmayan âşk gibi,
Mazide yer alacakmış…
Kem bakışlar böyle ister,
Kaçan zaman ele geçmez,
Bekleme hiç gelir diye.
Ona zaten ömür yetmez,
Küsmek olmaz ki feleğe.
Hayallerden ümidi kes,
Mutluyum ben şimdi, kendi dünyamda;
Masamda dem oldu eski anılar.
Maziyi düşünüp hatırlasam da,
Geriye dönüş yok, orda kaldılar.
Yaşanmadı diye bil o günleri
MAZİM İÇİMDE YARA
MAZİM İÇİMDE YARA, ANDIKÇA HEP KANIYOR
YÜZÜM GÜLEÇTİR BENİM, ELLER MUTLU SANIYOR,
YILLARDIR TAŞIYORUM BU HASRETİ GÖNLÜMDE,
UNUTAMAYI DENEDİM, NE YAPSAM HİÇ OLMUYOR…
Mazimin üstüne bir çizik çektim,
Silindi gönlümden o eski yerin.
Sen beni kaybettin, bunu bilesin,
Benim için artık, yok bir değerin.
Nasıl inanıp da, nasıl da kandım?
Mazimiz senelerdir içimde bir yaradır,
Aklıma her gelişin o yarayı kanatır.
Teselli edemiyor hiçbir şey gönlümü,
Bir tek dileğim kaldı, kavuşmaktan yanadır…
Keşke geri dönüp de hâlimi görebilsen,
MAZİNİN UFKUNA İSTERSEN BİR BAK
MAZİNİN UFKUNA İSTERSEN BİR BAK,
SANA NELER NELER HATIRLATACAK…
SANMA KOLAY GEÇTİ SENSİZ BU YILLAR,
HASRETİN GÖNLÜMDE, SEN BENDEN UZAK…
Maziyi eşeleyip kanatma yaraları,
Onca yıllar geçmiş bak, geri dönüş yok artık.
Silinmeye yüz tutmuş günün hatıraları,
Tekrardan yaşanılmaz, hep mazide bıraktık.
Gözlerimde hayalin, kulaklarımda sesin,
Maziyi unutmamı, nasıl istersin benden?
Unutmam mümkün değil, can çıkmadan bu tenden.
Gözlerimde hayalin, kulaklarımda sesin,
Can evimde yaşarsın, gönlüm vazgeçmez senden.
Seni çok sevdiğimi bilmesin hiç kimseler;
Bir meçhulden geldik,
Diğer bir meçhule gidiyoruz.
Dediği gibi Veysel Ozan’ın
'İki kapılı bir han'
Birinden girdik içeri,
Diğerinden çıkıyoruz anlamadan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!