Yıllardır aradım mutluluk nerde?
Bir türlü kavuşmak mümkün olmadı.
Elimden kaçırdım her bir seferde,
Bir türlü ulaşmak mümkün olmadı.
Dediler; devadır inan, her derde…
Mümkün değil yeniden bir araya gelmemiz
O şansı ikimizde yıllar önce kaybettik…
Sanma ki ben unuttum kâlpten silinmez o iz
Bilmiyorum sevdiğim nerede hata ettik?
Hâlâ hatırlasam da o günleri dün gibi
Mutlu olmak bizden uzakta değil
Erişmek istersek bir adım önde…
Hasret kalsın artık çok gerimizde,
Hadi; ben de seni seviyorum de…
Ben bu ayrılığa pişmanım çoktan,
Soldurma sevgilim âşk çiçeğini,
Bırak filiz versin kalplerimizde.
Düşünme ayrılık denilen şeyi,
Mutlu olmak varken, dargınlık niye?
Geçmesin ömrümüz elem kederle
Bu kadar küskünlük yetişir artık;
Yıllardır çektirip, üzdüğün yeter.
Boş yere geçecek zamana yazık,
Mutlu olmak varken, neden bu keder?
Beni yaşatan şey, senin sevgindir;
Mutluyum ben şimdi, kendi dünyamda;
Masamda dem oldu eski anılar.
Maziyi düşünüp hatırlasam da,
Geriye dönüş yok, orda kaldılar.
Yaşanmadı diye bil o günleri
Geçip, giden gün ile takvimden düşer yaprak;
Kollarını açıp ta beklerken kara toprak,
Kıymetini bilesin yaşanılan her anın,
Tekrarı mümkün değil kaybedilen zamanın.
Paylaşılmayan ne ki şu üç günlük ömürde?
Kimler gelip de geçti, hepsi yatar kabirde…
Nasılda kendine bağladın beni…
Âşk’la sarhoş ettin, ayılamadım
O gül gibi kokan beyaz tenini
İnan koklamaya hiç doyamadım
Öperken gonca gül dudaklarından
Nazar değer diye güzelliğine,
Seni sakınırken gözümden bile.
Gelin olup gittin başka birine.
Nasıl dayanırım bu hasretine...
Âşk’ın odu ile sinem yakarsın.
Kurudu göz pınarlarım, ardın sıra yaş dökmekten,
Saçlarıma aklar doldu, hasret çekip, özlemekten.
Bir an olsun vazgeçmedi, gönlüm seni çok sevmekten,
Bitap düştü artık beden, yıllarca dön-gel demekten.
Deme sakın, yıllar engel, deme sakın, yollar engel,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!