Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Gidiyorum dersen, git güle güle
Ben böyle bir âşk’ı, kâlp de taşımam
Sevmediğini de ben bile bile;
Başka kâlbe girsen, artık şaşırmam.

Âşk’ı ve sevdayı düşür dilinden;

Dünyada tutunacak, tek dalımdın sen benim,
Bıraktın ellerimi, boşlukta kaldı elim,
Sana değer vermiştim, seni kâlpten sevmiştim,
Gittiğin günden beri, artık mutlu değilim

Şimdi ben o günleri anarak yaşıyorum,

GİTTİĞİN GÜNDEN SONRA

Geçti artık baharlar, gelen mevsim sonbahar
Uhde kaldı içimde, yaşanacak arzular
Keşke imkân olsa da yanımda olsaydın yâr
Uhde kaldı içimde, yaşanacak arzular

Dünya malı aldatmasın, saltanatım vardır deme,
Malda yalan, mülkte yalan, kefen bile gitmez senle.
Karun kadar zengin olsan, paran geçmez öte yerde,
Geç olmadan sende uyan, kul hakkını sakın yeme

Belki bugün gücün vardır, sanma ki sen hükümdarsın.

GEÇ OLUR SEVGİLİM

Dile kolay gelse de ayrılık kelimesi,
Bu kadar kolay şey mi ayrılalım demesi…
Kalbin sesini dinle bak neler söyler
Unuturum desen de unutulmaz o günler…

GEL ARTIK GEL ARTIK BIRAK BU AYRILIĞI

KAPIM YİNE SESSİZ BEN YİNE BURDAYIM
ÇAY SOĞUDU MASADA, GÖZÜM YOLDA KALDI
SEN GİTTİN GİDELİ SAAT BİLE YORULDU
BU EVİN HER KÖŞESİ ADINI FISILDADI,

Sanki yabancı olduk artık birbirimize,
Yazık değil mi canım, yazık değil mi bize…
Uyduk eller sözüne, doğru, yanlış demeden,
Nasıl da kıyıverdik, âşk denen sevgimize.

Gurur yaptık her şeyi, tezden kavuşmak varken,

GELEMEDİN SEN…

Gözlerim yollarda bekledim seni,
Yıllardır bir haber gelmedi senden,
Bilmezsin ne kadar özledim seni,
Gönlümde yangınlar, âşk ateşinden.

Hayat denilen yolda
Yürürken adım adım,
Şu an nefes alsam da,
Kalmadı hiç takadım…

Tin tenimde emanet,

Gücü yetmez kimsenin yılları döndürmeye
Mümkün değil sevdiğim, o günlere dönmeye.
Sevda dolu âşk’ımız, mazide bir hatıra,
Mümkün değil sevdiğim, o günlere dönmeye.

Geçmiş olsa da yıllar, kapanmıyor bu yara…