Gönülden çağırdım duyarsın diye
Duymadın sesimi hangi sebepten?
Yalnızlık acısı çekilmez çile
Hiç kimse anlamaz, benim hâlimden.
Hasretin kalbimde, elimde resmin
Gönülden sevmesini,
Unutturdun sen bana.
Orda bitti bu aşkım,
Kaldı eski zamanda
Diz çöksen de önümde,
Gönülden sevmiş isen, her engeli aşarsın,
Seni çağırdığında, hemen ona koşarsın.
Gece rüyalarında, gündüz hayallerinde,
Yalnız onu düşünür, her an onla yaşarsın.
O yanında olunca, ruhun huzuru bulur,
Gözlerime yaş dolar, baktıkça o resmine,
Hasret dolar gönlüme, yüce dağlardan yüce…
Karışırken ah’larım, esen rüzgâr sesine,
Solar bu âşk’ım sensiz, solar sensiz her gece…
Birgün olup ta bitse, acı veren rüyalar
Gözlerim her yerde seni arıyor,
Ruhumda acılar, gönlüm yanıyor,
Hasretini çekmek beni yoruyor,
Seni seven kâlbim dayanmaz buna
Yokluğunda hayat, çekilmez çile
Gözlerimin önünde dururken hatıralar,
Kalbîmde çok derinde bir bir kanar yaralar.
Yıllar yılı gönlümde hâlâ ona özlem var,
Teselli edemiyor mazimdeki anılar…
Ne kadar zalimmişler gelip geçen o yıllar.
Gözlerinde neden böyle hüzün var?
Nasıl kıydı sana bu zalim yıllar?
Mutlulukla coşar, neşe saçardın,
Hayatından bezmiş gibi hâlin var…
Omuzların çökmüş, bedenin yorgun,
Gözlerinden gün be gün silinirken hayalim,
Geçip giden bu yıllar unutturacak beni…
Belki kâlbin de bile olmayacak bir yerim,
Unutacaksın elbet ettiğin yeminleri…
Hatırlatsa da sana o günleri şarkımız.
GÖZLERİNDEN OKUDUM
GÖZLERİNDEN OKUDUM,
ÂŞIKSIN SENDE BANA,
SÖYLE MUTLU OLURUM,
NE GEREK VAR YALANA…
GÖZLERİN DÜŞERKEN GECENİN RENGİNE
Sensiz geçen günler, solgun bir yaprak misali,
Rüzgârda savruluyor sessizce.
Senin adını fısıldıyor gece,
Ama yankısı bana ulaşmıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!