Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

SENİ İLK GÖRDĞÜM GÜN BİR KOR DÜŞTÜ GÖNLÜME


SENİ İLK GÖRDÜĞÜM GÜN BİR KOR DÜŞTÜ GÖNLÜME,
ÇAKMAK ÇAKMAK PARLAYAN YEMYEŞİL GÖZLERİNDEN.
O ŞUH DOLU BAKIŞLAR GİRİVERDİ KÂLBİME,

Seni nasıl unutur, seni seven bu yürek
Sana yalan söyledim, sevmiyorum diyerek
Dudağımdan döküldü o sözcükler bilerek
Sana yalan söyledim, sevmiyorum diyerek

Sen taze bir baharsın, bende mevsim sonbahar

SENİN DEDİĞİN OLSUN

Madem böyle istedin, senin dediğin olsun
Yıllar süren sevdamız, ayrılıkla son bulsun,
Gözlerimde hayalin, gönlümde aşkım solsun
Bir ömürlük özlemim rüzgârlarla savrulsun…

Seni sevdiğim kadar beni sevmiş olsaydın,
Hayat denilen yolda, her engeli aşardık.
Elem, keder bilmeden, ele kulak vermeden,
İkimize bir dünya kurup orda yaşardık.

Ben Mecnun, sen de Leyla, âşk’tan mabet yapardık,

SENİ SEVDİĞİM KADAR, HİÇ KİMSEYİ SEVMEDİM

Seni sevdiğim kadar, hiç kimseyi sevmedim,
Âşkı sende tattım ben, ilk âşkımsın sen benim
İnan ki bu kâlbimde özeldir senin yerin…
Âşkı sende tattım ben, ilk âşkımsın sen benim

Seni seven kalbimle
Neden böyle oynadın?
Keşke hiç başlamadan
Söyleseydin maksadın.

Bağlanmazdım sana ben

Mecnun eyleyip beni sevda çölüne attın,
Ne aradın, ne sordun, orda yalnız bıraktın.
Yorgun düştü bedenim hasretini çekerken,
Hayâlin gözlerimde, cisminleyse ıraktın.

Ne bir duyanım vardı, ne bir kol gelip sardı,

Sen kalbîmi çalan güzel,
Neden acı çektirirsin?
Bana artık olma bir el
Neden acı çektirirsin?

Gece, gündüz aklımdasın,

Âşk’ım içimde bir kor
Alev alev yanıyor
Bir an olsun sönmüyor
Sen olmadan olmuyor

Yeter artık bunca naz

SENSİZ BU ŞEHİR DE….

Gecenin içinde kaybolan bir ses,
Sanki uzaklardan bana seslenir.
Yollar desem bom boş, gölgeler uzun,
Hayalin bir adım önümde yürür