O gün veda ederken, sana yalan söyledim,
Sevmedim seni sanma, inan seni çok sevdim,
Keşke o gün bana sen, hiç gitme, kal deseydin,
Bunu senden duymayı, ne kadar çok istedim…
Çok bekledim sevdiğim, o sözü çok bekledim.
O güzel gözlerin büyüler beni
Mecnuna döndürdün o günden beri
Hiç kimse alamaz senin yerini
Yaşamak istemem sensiz bir hayat
Nur’unla ruhuma ışıklar saçtın
O kadar zor muydu beni anlaman?
Yıllardır peşinden koşturup durdun.
Ben seni kalbîmde taşıdım her an
Sen ise âşk’ımı yerlere vurdun.
Her şeye razıydım kavuşmak için
Bir aşkın bitişine,
Tanık olmuştu o kasım sabahı.
Kifayetsiz kalmıştı tüm kelimeler,
Suçsuz yere yüklenmişti,
Kader bütün günahı.
Birlikte yaşanılan ne varsa,
Eğer bir gün gelir de ayrılırsak seninle,
Sakın küsme ne olur, yâdına düşür yine.
Muhabbet etmesek de, selâm ver gözlerinle,
Sakın küsme ne olur, koyma bir el yerine.
Zaman ilaç diyerek kandırmam hiç kendimi,
Sen nasıl bir hayatsın ki çektirirsin, öldürmezsin
Yüklediğin dertler ile gençliğimi bildirmezsin
Yıllar yılı ağlatırsın, bir kez olsun güldürmezsin
Sana benim gücüm yetmez, kaderimi yazan sensin.
Şu üç günlük bu dünyada, bırak bir kez yüzüm gülsün
Mutluluğun resmini çizebilir misin?
Ya da ihanetin şeklini, şemalini...
O tablonun üzerindeki renkler bir şeyleri anlatmaya yeterli mi?
Çaresiz kaldın değil mi?
Yine de sen pembe boya,
Hiçbir zaman gerçek olmayacak hayalleri.
Rüyadan farkı yokmuş, yaşanan o günlerin,
Tez uyandık uykudan, o tatlı rüya bitti.
Bıraktığı izleri, derinden daha derin,
Ah şu üç günlük ömür, gençlik de elden gitti…
Gelmez tekrar o günler, hepsi mazi oldular,
Rüya imiş gördüğüm,
Tez uyandım uykudan.
Nasıl geçtin ey ömrüm?
Hiç farkında olmadan…
Bahar derken, yaz derken,
Sanki rüya görmüşüz,
Bunu yeni anladık,
Yok, eski günlerimiz,
Uykudan tez uyandık
İkimize aitti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!