Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

canımın sıkıldığında
yazdığım şiirlerim olmasaydı
almasaaydım kalemi elime
dökülmeseydi dizeler.
ya önümde duran kadahi
yudumlamasaydı dudaklarım.

Ölüm
Bana verilecek en büyük armagandir
Bugün yada yarından sonra.
Ne gittigime gocunurum
Nede gocunduklarim kalır geriye.
Ama bilirim

Yılların yorgunluğu ellerinde,gözlerinde
Başındaki ak saçlarında,yüreğinde.
Yorulmayacağını sandığı,
Koşmaya alışmış bedeni
Kendini kaldıramıyor bitmiş,tükenmiş,
Yılların yorgunluğu var herşeyinin üstünde.

Yoruldum karlı dağları aşmış gibi
Dere kenarlarından geçmiş gibi.
Yoruldum ovalardan geçip,
Denizlerde durmaksızın yüzmüş gibi.
Yoruldum bu yaşamda,
Her günü bir acı,her günü mutsuzluk.

Bu akşam yağmur yağacak
Boş sokaklarda gezineceğim.
Her yerim ıslanacak
Ben yürüyeceğim.
Mevsim sonbahar,
Sonbaharın yağmurunda

Gündüzleri güneşin
Geceleri ayın,yıldızın
Bazı da bulutların altında
Dolaşıyoruz hepimiz.

Satranç takımındaki

Yalnızlar rıhtımında yürüyorum
Adımlarım yavaş,gözlerimde yaş.
Kalbimde sen.
Balıkların suyun üzerinde
Oynayışlarını görüyorum,
Oltam yanımda hazır.

Yarın güzel bir gün olacak
Ve ben,
O güzel günde var olacağım.
Çünkü biliyorum kendimi
Benim her gün yarınlarımdan
Daha sonraki yarınlarımdan

Yaşamak
Bir amaç ise nihayetinde
Ölüm var sonunda
Sonu kötü bitecek bence.
Diye başlayan hüzün dolu
Şiirler var sozlerin yettiğince.

Yaşam dediğin şey
Olduğu kadar.
Çok istesende az istesende
Hepsi öldüğün kadar.
Tazı kadar hızlı
Kaplumbağa kadar yavaş yaşa