Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

Dost meclislerinde koy onu bir köşeye
Üzerinde her neviyi pişir dediler.
Hamur yogrulunca Demir dovulunce
Üzerinde pişen pek tatlı olur dediler.

Pirzolayı,köfteyi koy üstüne bekle

minicik bir burnu
küçücük ağzı vardı
yanakları tombul,yumuşak
çok tatlı bir gülüşü vardı.

biraz daha büyüyünce

bir ağacın kökünden filizlenen
küçük küçük fideler gibi
yeşeriverdik,uzayıverdik
yaşamın içinde kendimizi buluverdik.

yazın sıcağında kavrulduk

seni bu akşam bir köşeye koyasım var çocuk
senden uzak bir yerlere gidesim var.
hiç kusura bakma ama bende ki çocuk
kendi kendime sorgularım var.
seni sende bıraksam bu aralar
gidiversem yanından.

Dün akşam bir rüya gördüm
Seni kötü gördüm çiçeğim.
Ağlıyordun bir köşede
İçini çekerek küçüğüm.

Yanına yaklaştım

hadi dostlar bu akşam içelim
içip usulca evimize kaçalım.
dokunmayalım insanların sinir uçlarına
onlar zaten asabiler,bizden olmasınlar.
hadi dostlar bu akşam biz olalım
içimize fitneyi sokmadan

Herkesin bir tek hayatı var
Doğduğundan öldüğüne değin.
Herkes onu dilediğince yaşamalıdır
Son nefesini verdiğine değin.
Lakin öyle olmuyor yaşam
Yüreğin cız ettigince.

hiç aklımda değildi
gelivermiş yanıma
Rüya da görmedim bugünlerde
hanım da hiç açık yatıyorsun demedi
yani,kıçım da açık kalmadı.
uzun zaman oldu kitap ta okumadım

hiç yazasım yok
durmadan sövesim geliyor
utanıyorum.
utanmaz,arzısların bol olduğu yerde
onlar gibi olmayasım geliyor.
kaçasım geliyor

hiç şiir yazdın mı sen
hiç ruhunda estimi aşk
sen ne anlarsın ki
yaşamamışsın.
benim dünyalarım
hayallerim