İşte bu kadar
Söylenecek sözlerden...
Kaybettiğim ne varsa tümcelerde
Affımı dilerim;
Ve pek tabi gülüyorsun.
Gel de sonbahar için açılsın bahçemdeki güller
Eylül kadar bakışların olsun,
Yeniden gül, o eylül akşamı gibi...
03.09.2015-ankara
Yalnızlık kadar gülümseme olsun yüzünde,
Ya keyifli çaresizlik gizlensin,
Ya da şarkı söyleyelim istersen.
02.09.2015-ankara
Sessizce gizlediğim tüm yalnızlıklarım hatırına gel de,
Şarkılar söylemek lazım,
Keyfiyet ekleyelim istersen, anıların eklentisine...
03.09.2015-ankara
Sen, hatırına sayılan tüm makbul sonları bir kenara bırak;
Ellerinde kayıp sonbaharlar kalsın.
Gündüz düşleri ile örülsün duvar dipleri,
Çocuksu hayaller kuralım yeniden,
Gel de,
Saklambaç oynayalım istersen...
Trajik bir son,
Yalnızlık kadar gülümseme parodisi,
Ne de olsa aykırı kederimle yaşıyorum
Malum sona çeyrek kala
Vakitsiz hatırlıyorum seni
Yoksa sessiz bir terk mi var atide
Zorba bir yaşantıydı bizimkisi,
Haybeden bir sadelikteydik.
Yoksa hiç gülümsemek için bu kadar nefes alınır mı?
Aşktan daha zarif mi kalır yalnızlık;
Gel de,
Acı çekelim istersen...
Baharlar gelir çoğu zaman,
Ağlamaklı ama yenisini gören hüsran kıvılcımı...
Yoksa görüldü gecelerin gerçek olan kâbusları,
Bize soru işareti lazım
Gel!
Biz çocukken oyun kokardık,
Bu yüzden veda edilemez
Karanlığın içindeki endam griliğinde
Belki de son gidişidir bu sevgilinin
Kahramanlık yapmazdı çoğu zaman insan
Ancak kavgada birinci
Çocuktuk,
Ağlamak bile yakışırdı bize
Yani bir başka ağlardık o zamanlar
Madam Teresa'ya sorsaydım
Ya da o bana annelik taslasaydı
Kıvılcımlara ayrı baksaydım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!