Yalnızlık,
Ellerimin arasında kayıp gidiyor
Ve sessizce geliyordu karartılı saatler
Artık veda zamanı gelmiştir,
Nefeslerim kesildi.
Geliyor malum son,
Hiçbir zaman vazgeçmedim
İçimde hiç kuşku yoktu
Gecenin sessizliğindeyim
Kurguluyorum kafamdakileri
Yalnızlığın diğer adı olmak güzelmiş
Ya da yalnızlık oluyor diğer adım
Titrek bakışların hakim olduğu coğrafyada gülsen ya bana
Sırdaş olsak mavilerle
Beyazlar gülümsese
Ya da haybeden bir hikâye yazsak sonunda
Doğuda kadar masumane kederler,
Batıda kırmızı söylemlerini biriktirsem...
Kederlere durmaksızın yenisi eklenedursun,
Baharların arasından gelir umut;
Belki bu yüzden halen yalnızlık...
Akşam kaldı geriye
Benimle...
Yoksa keşfeder miyim yeniden sabahları,
Anlamsız senfoniler biriktirsem sözlü keşmekeş zamanlarımda,
Benim hayallerim biraz mavimsi kalır.
Hanımeli kokusu gizli dar sokakta
Keyfiyata teselli
Yahut zamansız siyahlara kalırdı
Yeniden gülümseme mesaisi...
Hiç bir yalnızlık, anlamsızlık paradoksu ile sınırlı değil
Ve son gün doğumundan önce gelir bazen;
Saba makamında...
26.08.2015-ankara
Büyük bir cenaze evindeyiz,
Ülkeler dolusu toprak serper üzerimize gökyüzü,
Belki elem bize hep netice,
Ölüm yapayalnız son...
26.08.2015-ankara
Ağlamak gerekir bazen,
Yağmurlu gecelerin koynunda,
Zamane belli eder kendini;
Zaruret halidir vesselam,
Ağlamalı,
Ya da gülmek zor zanaat...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!