Uykusuzum
Sanadır bütün uykularım
Sabah serinliğini ararken gözlerinde
Rüyaya uyumalıyım
Uykusuzum
Yalnızlık dolu bir keder,
Rezalet refakat eder arzularıma
Keyf-i saadetlerime yazık,
Ya da bana uzak kaldı tüm kelimeler,
Artık yazamıyorum...
Beklemek bazen acıtıyor canımı
Sanırım bir aşkın koynundayım
Epeyce yol almışım
Bir bahar akşamı kadar uzak iklimde
Yepyeni ve tazeliğini koruyan
Yalnızlık ve hasret çizelgesiyle
Keşke biraz insan olsaydım çevremdeki varlıklara istinaden....
Belki olurdum atide
Ya varlığına armağan edilen
Ya da her fırsatta kaybeden...
19 AĞUSTOS 2014 SALI
ALTINDAĞ/ANKARA
Tek beddualık nefes kalır ardımda
Ve ölüm bir tehdit değildir,
Çünkü her gün belanın kitabı okunur
Kahvaltıdan önce uykudan sonra...
7 HAZİRAN 2016 SALI
Görüyorum,
Kırmızı renk sayıldı beyazların yanında
Oysa kırmızı nefessizliktir...
Sessizce kaybetmek vardı sonunda,
Anlamsız kaldı tüm seremoniler,
Haberlerden duymak haberlerin en kötülerini...
Haber bültenlerinden duyulur haberler
Ve illaki korkusuz sunulur...
Gözlerinde aynı zaman dilimlerinin suretini gizle,
Yahut yeni bir coğrafyada sana bakmam için izin ver.
Kalmasın gönlümde en ufak bir endişe,
Belki ati, bizden bekler asaleti;
Önümüzde duran yalnızca bir sitem...
Gözlerinde aynı zaman dilimlerinin sureti gizli,
Dağların arasındaki ova kadar yalnız kederli bir kaç gün
Ya da ötesinde bırakılmış kimsesizlik belirtisi
İnsan belki bambaşka bakardı hayata
Batıda...
Alaturka hüzünlere şarkılar söylemek istiyorum,
Simsiyah keyiflerin emanetinde...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!