En Sessiz Kelepçe Şiiri - Uğur Şemen

Görürüz kapının önünden geçen hayatı,
İçimizde ertelenmiş binlerce yolculuk.
Cesaret çağırır da bizi o eşikten,
Ve biz, adım atamayız.
Biliriz cevabını sorulmayan soruların,
Dilimizin ucunda birikir en doğru kelimeler.
Tam sesimiz dünyayı tutacakken bir anda,
Ve biz, bağıramayız.
Dokunuruz kenarından kendi kırıklarımızın,
Yara derinleştikçe üzerini örteriz.
Bir başkası girmek isterken o içeriye,
Ve biz, açamayız.
O çekingenlik ki, zırh sanılır bedene,
Aslında insanın kendi ruhuna ördüğü
En sessiz hapishanedir.