Affına Sığındım Şiiri - Uğur Şemen

Huzuruna geldim yüküm pek ağır,
Nefsimin elinden bu yürek sağır.
Sen işit sesimi, sen beni çağır,
Başımı eğerek affına sığındım.

Günahım dağ gibi, sevabım azdır,
Ömür ufkunda kış, ömrüm ayazdır.
Bu nurlu kelamlar kalbe niyazdır,
Gözyaşı dökerek affına sığındım.

Gaflet uykusunda geçti her anım,
Sana ayandır bu dertli canım.
Rızandır her daim benim muradım,
Dizimi çökererek affına sığındım.

Kitaplar yazsak da satır satır,
Sensiz bu dünyada kalmaz hiç hatır.
İlahi kelamın kalbİ ısıtır
Seni zikrederek affına sığındım.

Efendimiz der ki, ümidiniz var,
O Rahim’dir kulun ayıbını sarar.
Dünya dediğin bir daracık mezar,
Nefsimi bilerek affına sığındım.

Mahşer günü kurulunca o mizan,
Uyanır gafletten o gün her insan.
Esirge kulunu ey Yüce Rahman,
Boynumu bükerek affına sığındım.

Uğur der ki Sana açtım bu eli,
Zikrinle çağlasın bu kulun dili.
Kabul eyle yarab bu dertli kulu,
Kapına gelerek affına sığındım.