Affına Geldim Şiiri - Uğur Şemen

AFFINA GELDİM

Kusurum diz boyu, günahım derya,
Nefsimin elinde ömrüm bir rüya.
Huzura sığındım kalmadı riya,
Boynumu büktüm de affına geldim.

Hatalar bağladı elimi, kolum,
Sana çıkmıyorsa hüsrandır yolum.
Kapında bekleyen biçare kulum,
Gözyaşı döktüm de affına geldim.

Rahmetin ummandır, günahlar zerre,
Düşsem de nefsimin eline bin kerre
Uzatma ömrümü fani bir şerre,
Dizlerimi çöktüm de affına geldim.

Fani bir rüyaymış geçen bu demler,
Yüreği kavurur bitmeyen gamlar.
Günah yüklerini önüme serdim,
Huzura durarak affına geldim.

Efendimiz müjde verir ümmete,
Sığınırım orda yüce rahmete.
Bırakma kulunu darda, zahmete,
Gafletten bıktım da affına geldim.

Amelim eksiktir, yüzüm karadır,
Yüreğim içten içe sızlar yaradır.
Kurtuluş kapısı ancak buradır,
Şu canı yaktım da affına geldim.

Uğur der tevbemi eyle mübarek,
Huzurlu bir kalple yaşamak gerek.
Kabul et kapında inleyen yürek,
Zinciri kırdım da affına geldim.