Eşrefil verasın sen ya Muhammed,
Kâinat nurunla buldu hep hayat.
İlk yaratılan nur senin nurundur,
Mülkün her zerresi o nurlu turdur.
Âdem’in balçığı henüz sudadır,
Senin şanlı nurun o dem ordadır.
Bütün nebilerden yücedir makam,
Seninle tamamdır bu ulu İslam.
Vasfını anlatmaz cümleyle sözler,
Sana hayran kaldı ağlayan gözler.
Kalbe nur, gönle safa veren sensin,
Cihana lütfedilen kutlu nefestin.
Her şey halk edildi senin özünden,
Gökler nur devşirir tatlı sözünden.
Mülkün şahı sensin, canların canı,
Gül yüzünle şenlendi dünya hanı.
Seyyidimiz, canımız Mustafa’sın,
Karanlık sinede sönmez ziyasın.
Salat ve selamlar hep sana durur,
O kutlu adınla her dert kaybolur.
Şefaatinledir mahşerde felah,
Seninle can bulur her dertli ervah.
Aşkının ateşi sarsın bu seri,
Açılsın müminin nurlu esrari.
Uğur der yolundan ayırma bizi,
Gönülden silinsin dünyanın izi.
Vakit hayattır bak, aşkınla dolsun,
Canımız o kutlu ravzana varsın.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 19:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!