Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Kasım...!
Kasım ilk akşamdan hissettirdi üşüdüğümü
Hüznüm, kimsesizliğim arttı kasımda
Kuş sesi, anlatır neler düşündüğümü
Ruhum hâlâ ilk yedi yıllık kısımda...

Bilmediklerim...!
Ben kuzenim demeyi sevmem gardaşım
Lügatimde yok ki böyle bir hitap
Bu sözle bir gönüle değmem gardaşım
Dilimde yazılmadı ki böyle bir kitap

BİR BAYRAM HIKÂYESİ...

Memleketten çıkıp gurbete gelmiş
Eski bayramlardan bir bayram olsa
Haykırınca sesi dağları delmiş
Eski bayramlardan bir bayram olsa

Kasım...!
Kasım ilk akşamdan hissettirir üşüdüğümü
Hüznüm, kimsesizliğim artar kasımda
Kuş ötmesi, kuzu sesi anlatır düşündüğümü
Ruhum hâlâ ilk yedi yıllık kısımda...

KAYIP...!
Şefkat; çok oldu gideli bu diyarlardan
Merhamet olmayan yerde vefa arama
Bir dua, bir gönül al, nurlu ihtiyarlardan
Yarana merhem, sancına şifa arama...!

Nasihat...!
Yarada sızı, dertte acı yarada sızı
Her sancı kalptedir, yara yürekte
Hangi dağa yaslanır anasız kuzu
Ezelden kanayan yara sürekte...

KIRIK HAYÂL...!

Gözlerinde kaybolduğum kırık hayâle
Sen de benim gibi dalsaydın Leyla

KIRK!

Bir kahvenin kırk yıl hatırı vardı
Kırk kahve bir yıl sürmüyor şimdi
Gönül genişliğine gök kubbe dardı
Kırk gönül bir çiçeği dermiyor şimdi

Cahil diye baktılar susan insana
Korkaksın dediler pusan insana
Şüpheli her lokmayı kusan insana
Can yoldaşım deyip sarıldınız mı?

Kovanı kalp barutu gözyaşı

İnsan...!

Bir kaç damla su, bir avuç toprak
Eşyadan kimsesiz, daha sahipsiz
Mevsimi bitince sararan yaprak
Toprağa karışınca etsiz kemiksiz