Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

BİR OYUNUN ANATOMISI...!

Laf ebesi değildi bizim ebeliğimiz
Ancak saklambaçta ebe olurduk
Saf,temiz, günahsızdı bebeliğimiz
Bir selama bin kere gebe olurduk

Umudum...!
Avcı vurdu, yaranı yine sen sardın
Uçtuğun gökyüzünde bulut parçalı
Gelene, gelmeyene yine sen vardın
Gezdiğin yeryüzünde umut parçalı

Bu sene..!

Ana;Bahar geldi mi memlekete
orada hava nasıl
Şirvan’da çiğdem açtı kış bitti mi bu sene
Kime ne söylüyor acep, şimdi başlayan fasıl

Bu şiir sana…!

Yine Yağmur yağıyor diye avunur
Tükür yüzüne adam satan kişinin
Her kapıyı ekmek diye savunur
Her kemiği yalayıp yatan kişinin

Bu Yağmur...

Göklerden damla, damla neler, neler yağıyor
Bu yağmurun içinde ben maziye yağıyorum
İçimde bir çocuk var, sessiz, sessiz ağlıyor
Yağmurla hafızamdan o günleri sağıyorum

Çiçekli Konak!

Bir bebek yürüdü kapıyı açtı
Annenin yüzünde çiçekler açtı

Kapısı açılan evin adı konaktı

ÇOCUK...!
Çocuk denilince ürperir içim
Bizimdir, bizdendir hemen her çocuk
En güzel geçimdir çocukla geçim
Seslerin müstesnası sesi gür çocuk

Bu Bayram...

Hüzün çöktü yurdumun havasına suyuna
Matem düştü köyümün düğününe toyuna
Yeryüzünde Türk'ün her bir boyuna
Öksüz geldi, yetim geldi bu bayram

Derdin derini herkeste olmaz
Serin akan sularda çiçekler solmaz
Derdim, dermanımmış de! Allah’a sığın
En derin derdin yarına kalmaz…

Dilekçem!

Ömrümce aradım hemen her yerde
Tükendi ümidim bulamayacağım
Ne olur! İşaret ver nerdesin nerde?
Görmeden muradım alamayacağım