Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Kasım...!
Kasım ilk akşamdan hissettirdi üşüdüğümü
Hüznüm, kimsesizliğim arttı kasımda
Kuş sesi, anlatır neler düşündüğümü
Ruhum hâlâ ilk yedi yıllık kısımda...

Bilmediklerim...!
Ben kuzenim demeyi sevmem gardaşım
Lügatimde yok ki böyle bir hitap
Bu sözle bir gönüle değmem gardaşım
Dilimde yazılmadı ki böyle bir kitap

BİR BAYRAM HIKÂYESİ...

Memleketten çıkıp gurbete gelmiş
Eski bayramlardan bir bayram olsa
Haykırınca sesi dağları delmiş
Eski bayramlardan bir bayram olsa

Umudum...!
Avcı vurdu, yaranı yine sen sardın
Uçtuğun gökyüzünde bulut parçalı
Gelene, gelmeyene yine sen vardın
Gezdiğin yeryüzünde umut parçalı

BİR OYUNUN ANATOMISI...!

Laf ebesi değildi bizim ebeliğimiz
Ancak saklambaçta ebe olurduk
Saf,temiz, günahsızdı bebeliğimiz
Bir selama bin kere gebe olurduk

Bizim Mahallede Bayram...!

Bayramlaşma başlardı bayramdan önce
Düğün evleri gibi şendi bizim mahalle
Babalar bir ekmeği beş parçaya bölünce
Bereket yağardı yere, esendi bizim mahalle

Bu Bayram...

Hüzün çöktü yurdumun havasına suyuna
Matem düştü köyümün düğününe toyuna
Yeryüzünde Türk'ün her bir boyuna
Öksüz geldi, yetim geldi bu bayram

Bu sene..!

Ana;Bahar geldi mi memlekete
orada hava nasıl
Şirvan’da çiğdem açtı kış bitti mi bu sene
Kime ne söylüyor acep, şimdi başlayan fasıl

Bu şiir sana…!

Yine Yağmur yağıyor diye avunur
Tükür yüzüne adam satan kişinin
Her kapıyı ekmek diye savunur
Her kemiği yalayıp yatan kişinin

Bu Yağmur...

Göklerden damla, damla neler, neler yağıyor
Bu yağmurun içinde ben maziye yağıyorum
İçimde bir çocuk var, sessiz, sessiz ağlıyor
Yağmurla hafızamdan o günleri sağıyorum