Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Bekle...!
Hatırla! Bir fidan dikilmişti gülveren
Bekle; Tomurcuğa duracağı günü,
Gelecegim
Resimleri gördüğünde gülüveren
Bekle; Yırtıldığında resimlerin küskünü,

Ben; Üstüme çöken karlı dağın pusuyum
Gece karanlığının en nahif öyküsüyüm
Sen; panzehir ol her zehrimi kusuyum
Şekerli emzik emen bebek gibi susuyum....
Ben; Selam yurdunda ab-ı hayat tasıyım
Kanımın çektiğinin önüyüm, arkasıyım

Kimisi doğmadan düştü tuzağa
Kimi doğar doğmaz baktı uzağa
Bir benzemez görünce ölüye, sağa
Müstehzi gülersen beni hatırla

Memleketim!

Mümbit memleketimin toprağından taşından
Kutlu sesler yükselirdi bizim pınarbaşından
Annelerin çiçekleri sulayan göz yaşından
Gökkuşağı renginde ağıtlar gelir

Umudum...!
Avcı vurdu, yaranı yine sen sardın
Uçtuğun gökyüzünde bulut parçalı
Gelene, gelmeyene yine sen vardın
Gezdiğin yeryüzünde umut parçalı

Kasım...!
Kasım ilk akşamdan hissettirdi üşüdüğümü
Hüznüm, kimsesizliğim arttı kasımda
Kuş sesi, anlatır neler düşündüğümü
Ruhum hâlâ ilk yedi yıllık kısımda...

Bilmediklerim...!
Ben kuzenim demeyi sevmem gardaşım
Lügatimde yok ki böyle bir hitap
Bu sözle bir gönüle değmem gardaşım
Dilimde yazılmadı ki böyle bir kitap

BİR BAYRAM HIKÂYESİ...

Memleketten çıkıp gurbete gelmiş
Eski bayramlardan bir bayram olsa
Haykırınca sesi dağları delmiş
Eski bayramlardan bir bayram olsa

Şimdi saçlarıma yağan bu yağmur
Nice hatıralarımı veriyor bana
Gönlümden hüznümü sağan bu yağmur
Damla damla maziyi soruyor bana

Soruyor o masum çocukluğumu

YALNIZLAR RIHTIMI...!

Dikenli yollarda yalnız yürüyüp
Koca çınar gibi içten çürüyüp
Her yarayı kendin sarıp bürüyüp
Gidersin, gelirsin yol aynı yoldur...