Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Leyla!

Merhem diye yarama tuzu sen bastın
Küllenen ateşi sen yaktın Leyla
Kanadı kırık kuşa neyidi kastın
Esir ettin, tuzağa sen çektin Leyla

Muhasebe...!
Değişmez kaderin çizdiği çizgi
Artar zamanla yüzlerde çizgi
Ömür haritası avuç içinde çizgi
Kimine talihin bezgini düştü

Münazara...!

Sen; Meltem esen sabahların koynunda serindeyken
O; Kış gecelerinde zemheri ayazında üşüyordu
Sen; Dondurduğun zamanın en nadide yerindeyken
O; Vaktin içinde bir düne bir bugüne düşüyordu

Yiğitlik her adama nasip olmazmış,
Kuru hava ile heybe dolmazmış,
Baş ayaksız olur, ayak başsız olmazmış,
İsyan eden ayağın kanına tükür…

İki şey bu hayatta sermayesiz kâr

Sözünde, özünde, gözünde kurşun
Bakanın gönlünü vuruyon leyla
Figan edip ağlayan yaralı kuşun
Bir kanadını da sen kırıyon leyla

Bakışındaki esrarı çözmedi kimse

Leyla!

Merhem diye yarama tuzu sen bastın
Küllenen ateşi sen yaktın Leyla
Kanadı kırık kuşa neyidi kastın
Esir ettin, tuzağa sen çektin Leyla

Mektup...!

Annenin rahminden bir çocuk doğar
Çocuğun da kalbinden bir anne
Ruhundan annenin rahmetler yağar
Çocuğuyla bebekleşir her anne

MEMLEKETİM!
Dinle yavrum! Bu şehir benim yurdum
Ben tüm hayallerimi burada kurdum
İlk yavuklumu da Pınarbaşında gördüm
Ata toprağını unutma yavrum.

Memleketim!

Mümbit memleketimin toprağından taşından
Kutlu sesler yükselirdi bizim pınarbaşından
Annelerin çiçekleri sulayan göz yaşından
Gökkuşağını kıskandıran ağıtlar gelir

Mevlüt Oltulu Anısına..

Mevlüt; Bu bayramda da beni aramadın gardaşım
Hak’tan emir gelmeseydi sen mutlaka arardın
Takdir buymuş, oğul balı saramadın gardaşım
Dört mevsim kanayan gül solmasaydı arardın