Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Yiğitlerin sinesinde kor ateşler yanarken
Vatan aşıklarına ince hesap sordular
Kim ne yaparsa yapsın tükenmez kahramanlar
Yurdumda ikbal için cenge hazır ordular...

Kalanlar…!

Üç günün bir günü kalan ömründen
Beşinci mevsimde solan ömründen
Yalan dünyadaki yalan ömründen
Yaranın üstünde bir resim kaldı

Kalp…
Kalbimin,müntehi ve münzevi yerinden
Yarım asırlık ağaç döktü yapraklarını
Tanıdık sesler geliyor uzaklardan, derinden
Açamıyor gözlerim yorgun kapaklarını

KALP...!
Sevmiş ki yaratmış Yüce Yaratan
Bu sevginin başı, sonu nerede
Çöllerde mecnuna leyla aratan
Aşk’ın tezahürüdür her bir zerrede

KALP...!

Kalbimin en müntehi ve münzevi yerinden
Yarım asırlık bir ağaç döküyor yapraklarını
Tiz sesler geliyor çok uzaktan derinden
Kapattı yorgun beden şimdi göz kapaklarını

KALP...!
Sevmiş ki yaratmış Yüce Yaratan
Bu sevginin başı, sonu nerede
Çöllerde mecnuna leyla aratan
Aşk’ın tezahürü her bir zerrede

Yara...!
Doktor; hangi aletle cihazla baksan
Nafile göremezsin yara derinde
Üstündeki kabuğu lazerle yaksan
Nafile giremezsin yara derinde

KALP...!

Kalbimin en müntehi ve münzevi yerinden
Yarım asırlık bir ağaç döküyor yapraklarını
Tiz sesler geliyor uzaklardan derinden
Kapatıyor yorgun beden artık göz kapaklarını

Toprağım, taşım, havam ve suyum,
Olacaksın geçmişim, gelecek soyum,
Parçamsın, ruh ikizim işte ben buyum,
Remz ediyorken sana bedenim boyum,
Artık tek başına gülemezsin sen!
Kor ateşim, eline alamazsın sen!

Kanun...!
KURT korkup kaçar mı? Tilki sesinden
Şayet ölecekse, meydanda ölür,
Alıp geri verdiği her nefesinden
Ayaz kırılır, buz çözülür ve kar su olur