Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Gel...
Dünde olanları dünde bırakıp
Gel sen bugüne gel yol yakınken
İçinde intizar olan mektubu yakıp
Özlemle yazılanı sal yol yakınken

GELDİ GEÇTİ…!

Mümbit Aziziye'nin toprağından taşından
Şirvan’ın çiçekleri sulayan göz yaşından
Sesin sözün vatanı bizim Pınarbaşı’ndan
Süzüldü Hafızamdan resimler geldi geçti

Gel...

Dünde olanları dünde bırakıp
Gel sen bugüne gel yol yakınken
İçinde intizar olan mektubu yakıp
Özlemle yazılanı sal yol yakınken

Gidene Dair...!

Nasılsın? Diye sordu! Biri İki yüzüyle !
Durdu! Baktı ve anlattı iki gözüyle
Ölüm var! Dedi şükretti iki sözüyle
İyi insan, güzel insan, hoş insan...

Git...!

..!Kırk senedir dağladığın yaradan ne olur geç
Dilimden hiç düşmeyen adını anmadan git
Ben hüzün mahkûmuyum, senin yüzün hep güleç
Parmağından akan suya yeniden kanmadan git..