Emsal Toprak Şiirleri - Şair Emsal Toprak

Geçen yıl...!
Bu sene gece dörtte ikinci ayın
Altta kırılıp üstte kükreyen fayın

Yüklediği veballer eğride kaldı
Hüzünle geçen sene geride kaldı

Türk islam ülküsünün kutlu neferi,
Senin fetih müjden, ağartan yeri,
Her nereye düştüyse gözünün feri,
Zalime kılıç oldun, mazluma kalkan!

Genç Adam! Mukaddes ülkü sendedir,

Gece ve Dolunay...!

Bir taş kalpten yıllarca merhameti dilendim Naçar halimle rüzgarsız harmanlarda elendim

Vefayı aradığım her adres yanlış çıktı
Merhamet menbaı kalbim hep sevgiye acıktı

Geçip gidenler!
Yaslan arkana geriye bir bak
Neler neler geçti geçmez dediğin
Olmazları olura döndürünce Hak
Seçiyor bir birini seçmez dediğin

Gel...
Dünde olanları dünde bırakıp
Gel sen bugüne gel yol yakınken
İçinde intizar olan mektubu yakıp
Özlemle yazılanı sal yol yakınken

GELDİ GEÇTİ…!

Mümbit Aziziye'nin toprağından taşından
Şirvan’ın çiçekleri sulayan göz yaşından
Sesin sözün vatanı bizim Pınarbaşı’ndan
Süzüldü Hafızamdan resimler geldi geçti

Gel...

Dünde olanları dünde bırakıp
Gel sen bugüne gel yol yakınken
İçinde intizar olan mektubu yakıp
Özlemle yazılanı sal yol yakınken

Gidene Dair...!

Nasılsın? Diye sordu! Biri İki yüzüyle !
Durdu! Baktı ve anlattı iki gözüyle
Ölüm var! Dedi şükretti iki sözüyle
İyi insan, güzel insan, hoş insan...

Git...!

..!Kırk senedir dağladığın yaradan ne olur geç
Dilimden hiç düşmeyen adını anmadan git
Ben hüzün mahkûmuyum, senin yüzün hep güleç
Parmağından akan suya yeniden kanmadan git..