Pınarbaşı’lıyım.. !
Pınarbaşı şehirlerin Aziziydi bir zamanlar
Güneyindeydi Aziziye’nin bizim mahalle
Evler, sokaklar, caddeler ve mekânlar
Otağıydı, sevilenin sevenin bizim mahalle
Gül açardı, bahçelerde bülbül öterdi
Bir hanede pişenler, üç eve de yeterdi
Annem; sadakanın makbûlü yemektir derdi
Obasıydı, itimadın güvenin bizim mahalle
Ramazanlar, bayramlar muştularla gelirdi
Çocuk ruhum ibadetin her hazzını bilirdi
O’nların sohbetinden süzülen bal içilirdi
Pınarbaşı’nda arıların kovanıydı bizim mahalle
Pınarbaşı’nda hatıram, anılarım, andıklarım
Gözde dilek çeşmesinden içipte kandıklarım
Nazlı akan Zamantı’nın suyunda yıkandıklarım
Kirin, pasın değirmeni, döğeniydi bizim mahalle
Türkmeni, Karslısı, Avşarı, Kürdü, Çerkesi
Şirvan, şemsiye gibiydi gölgelerdi herkesi
Mezardaki çınarlara dua her söz öncesi
Pınabaşı’nın güveni, seveni, öveniydi bizim mahalle…
E.TOPRAK
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 13:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!