Emir Kerküklü Şiirleri - Şair Emir Kerküklü

Dünya dar gelince bana
Kapı kapı gezip
Mutluluğu aradım ben
Seni bulunca da
Sıcacık kalbine sığındım

Kendimden kendime kaçıyorum yine,
Ayrılığın izini silmek ister gibi.
Geceler boyu tek bir düşünceyle,
Seni unuturum sanırım… belki.
Sabah olur, akşam çöker içime,

Sonra geçer zaman!
Bir sürü insan gelip geçer hayatından.
Göğsünde biçareliğini saklarsın.
Özlemini içinde tutarsın.
Dilin olur susuşların.
Çıkmaya çalışırsın,

Hatıralar..
Hayalin ufkunu aştı,
Kalbi gafletten uyardı,
Filizlendi, ışık saçtı
Karanlık geceleri aydınlatı.
Eski günlerin perdesini açtı.

Duygular sarar kalbimizi, zamanla örülür
Hatıralar dokunur, aşkın dokusu şiirle güçlenir.
Her dize, geçmişin derin izini çağırır,
Aşkın masalında, yeni sayfalar açılır.
Gökyüzüne bak, yıldızlar hala geçmişi anlatır
Sevdamızın hikayesi, sonsuzluğa doğru yol alır.

Ve hayatımız hep bir bekleme durağında geçer.. kimimiz bir müjde bekler, kimimiz ise bir şifa diler ... Kimisi de gidenin yolunu gözler birkaçı ise mutluluğu ister... ve böylece hayat bir şeyleri beklemekle devam eder ...
Beklenen hiç gelmeyebilir ... Ama bekleme koltuklarında yaslandığımız tek dayanağımız olan "Umut" içimizde bir ömür boyu sürer.

Hayat sonuna kadar okuman gereken güzel bir roman, Çoklu sayfalarında gezinen yaşamın destanı, Karşılaştığın hüzünlü satırlarını bırakmaksızın merakını uyandıran,
Umutsuzluğun gölgesinde bile aydınlığa koşmanın var olan öyküsü,
Sonu güzel olacağına inanarak son harfe kadar okuman gereken güzel bir roman.

Bir gün hayat çarşısına gittim. İlginç şeyler ile karşılaştım. Orada kalpler satılıyordu, akılar satın alınıyordu,duygular yerlerde birkaçı birer paraya. Sadakat ıssız dükkanlarda satılmaktaydı zaten kimse oradan geçmiyor pahalıdır diye,yalanı ise seyyar satıcılardan pahalı alıp ucuz sananlara üzüldüm, sınırı yok yaşamdaki farklılıkların, farklı hayatlar değişik insanlar ama bir tek gerçek vardır ki o da hem dünyanın hem de insanların kalplerinin satılık olma durumu.

Ey Sevgili,
Dudaklarımın yüreğini öpemediği musalla taşlarına kapattım gidişini,
Nağmeliyorum şiirlerimin her mısrasına ağıtlarımı,
Harf harf perişan hatıraların noktasına varamadan yığılıyorum.

Bazı kapılar açılmadı,
Çünkü anahtarı sende değildi.
Bazı insanlar gitti,
Çünkü onlar bir sayfaydı, kitap değillerdi.
Bazı dilekler gerçekleşmedi,