Hatıralarının Gölgesinde

Kendimden kendime kaçıyorum yine,
Ayrılığın izini silmek ister gibi.
Geceler boyu tek bir düşünceyle,
Seni unuturum sanırım… belki.
Sabah olur, akşam çöker içime,
Aklımın yolları sana çıkar hep.
“Düşünme” derim kendime gizlice,
Ama kalbim dinlemez, inatçı bir sebep.
Unutmak kolaydır derler dilde,
Zor olan yürekte susturmak seni.
Her “unut” dediğim anda bile,
Kendimi kaybedip bulurum seni.
Söylerim “Yeter artık!” ama ne fayda,
Hatıran düşer yine aklıma.
Aşkın ateşi sönmez asla,
Öfkem taşsa da dalga dalga.
Ne kadar uzaklaşsam kendimden,
Sen varsın içimde, silinmez bir iz.
Ben kendimi unutsam bile bir gün,
Seni unutmak… işte o imkânsız.