O güzel yüzünde aşkı gördüm
Ömrümü gözlerine adadım
Gönlümde tahtını kurdum
Seni sultanı seçtim
Kalbimin kilidini sana sundum
Gönlümün tek sahibi olasın,
Kâğıt ile kalbim arasında bir sır olarak kalacaksın!
Seni bir mısra okurlar oysa sen içimde bir romansın.
Hani derler ya kaleme bile sırrını verme, gider de kağıda yazar diye.
İşte kimseye senden bahsetmesem de,
Ama sen kalbimden dolup taşıyorsun.
Mısralarda seni, hep o diye tarif etsem de,
Kalp; saf ,temiz ve berrak olursa gözün göremediğini görür.
Kalp gözlerin yapamadığını başarır, karanlıkta da aydınlıkta da görebilir.
Nitekim Bize bir çift gözlerden ziyade basiretli bir kalp lazım ki gerçeği ayırt edebilelim diye .
Sessizlik büyürken duvarlarda,
Zaman ağır aksak akar rüyalarda.
Bir sandal gibi salınır insan,
Kendi içinde, kimsesiz limanlarda.
- Beni bir cümleyle özetle, dedi?
- Sen "Mutluluk" başlığında bir roman kitabı gibisin ama içeriği hazin hikayelerle dolu, dedim.
- İnsanlara mutlu görünmek onlara derdini anlatmaktan daha kolay olduğunu derler.
Ne kadar çok mutlu olduğumdan bahsediyorsam işte o kadar az mutluyum demek.
- Her insan birer kitap gibidir, karşı taraf bu kitabı ne kadar sevdiğini ona nasıl davrandığını belli eder.
Ya okur da bir şey anlamaz yıpratır umursamaz sonra alır da rafa atar ya da anlamak istediği gibi anlar bir daha okumaz sadece yanında saklar.
İnsanoğlunun yapısında var sanki
Hep bir yerlere gitme telaşı içinde
Aslında geç olmadan
canımızın yarısını bulsak
Bulmuşken de bir yere gitmesek
Kimseyle de yol yarışına girmesek
~~~
Sanki insanoğlu birçok gözle ağlamak istemiş,
Bunun için de yazmayı keşfetmiş.
Kalemden mürekkeple damlayan kelimeler yazmış.
Ve gözyaşı da ona karşmış sayfalara süzülerek dökülmüş.
Hüznü de daha derin hissetmek istemiş işte o zaman şiirini yazmış.
İstanbul’un surları çöktü bir sabah,
Fatih’in ordusu yürüdü Allah Allah.
Bir çağ kapandı o kutlu fetihte,
Bir güneş doğdu İstanbul’un kalbinde.
Gemiler yürüdü dağların üstünden,
Zafer yükseldi ezan sesinden.
Hayaller istasyonunda beklerken
Yine geçmişin hüzünlü deryasına daldım
Duran trenin puslu camında bakarken
Eskiden ne mutluymuşum
Ne çok sevmişim seni diye düşündüm
Tekrar bulmak ümidiyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!