İnsanoğlunun yapısında var sanki
Hep bir yerlere gitme telaşı içinde
Aslında geç olmadan
canımızın yarısını bulsak
Bulmuşken de bir yere gitmesek
Kimseyle de yol yarışına girmesek
~~~
Sanki insanoğlu birçok gözle ağlamak istemiş,
Bunun için de yazmayı keşfetmiş.
Kalemden mürekkeple damlayan kelimeler yazmış.
Ve gözyaşı da ona karşmış sayfalara süzülerek dökülmüş.
Hüznü de daha derin hissetmek istemiş işte o zaman şiirini yazmış.
Işık, karanlığı yalnızca bir çırpıda dağıtır, umut da en karanlık anlarda parlar.
Hayaller istasyonunda beklerken
Yine geçmişin hüzünlü deryasına daldım
Duran trenin puslu camında bakarken
Eskiden ne mutluymuşum
Ne çok sevmişim seni diye düşündüm
Tekrar bulmak ümidiyle
Bir de her akşam gün batarken
Sahilleri beraber gezmek isterdim
Taklitimizi yapan sevgililerin
Fotoğraflarını süslemek isterdim
Beraber yaşlanıp
Daha çok sevdalanmak isterdim
~Hani~
Hani hayaller kurmuştuk biz en güzelinden...
Hani yıkılmaz diyorduk hiçbir fırtınada.
Hani kalbimde sadece sen olacaktın
Sendeyse sadece ben var olacaktım
Hani hiçbir yağmuru es geçmeden,
Nazlı gül gibi gördüm seni aldım hemen gönlüme,
Ta içine diktim hep yeşer orada güzelliğini aç diye.
Seni düşünürken de içimde sanki kelebekler uçuşuyor kalbim pır pır.
Neden o diye başlayan sorularıma asla cevap bulamadığım,
Kelimeler bile kifayetsiz kalıyor aşkını yazmaya.
Bu ölümlü dünyada belki bir daha buluşmayız!
Hasreti-i aşk var mesela?
Sarılmaktır yılların hasretini gidercesine.
Kokusunu içine çekmektir tüm nefesinle..
Bıkmadan usanmadan dalıp gitmektir derinlere..
Hayallerini görmektir derya gözlerinde.
Kalbimdesin diyebilmektir her daima
Sen benim her anımdın,
Dün bugün yarınımdın.
Aşk gözüyle baktığım,
Her saniye gördüğümdün.
Öyle yakındın ki bana,
Tebessümün dudağa yakınlığından da yakın.
Ben hayatının en iyi insanı olmayabilirim!
Ama eminim ki,
Bir gün andığında ismimi,
Gülümseyerek diyeceksin ki,
O beni herkesten çok farklı sevdi.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!